“Ik bid voor hen. Ik bid niet voor de wereld, maar voor de mensen die U Mij hebt gegeven, omdat zij van U zijn – alles wat van Mij is, is van U, en alles wat van U is, is van Mij – en omdat in hen mijn grootheid zichtbaar geworden is. Ik ben al niet meer in de wereld, Ik ga naar U toe, maar zij blijven wel in de wereld. Heilige Vader, bewaar hen door uw naam, de naam die U ook aan Mij gegeven hebt, zodat zij één zijn zoals Wij één zijn. Zolang Ik bij hen was heb Ik hen door uw naam, die U Mij gegeven hebt, bewaard en over hen gewaakt: geen van hen is verloren gegaan, behalve degene die al verloren was, omdat de Schrift in vervulling moest gaan.”
Johannes 17:9-12
Jezus bidt in dit overbekende gebed allereerst en vooral voor de mensen die God Hem heeft gegeven: zijn discipelen, zijn volgelingen. is dat niet te beperkt? God heeft toch het behoud van de hele wereld op het oog? Het laat echter zien, hoe belangrijk het is om voor elkaar als gelovigen te bidden. Te bidden dat ze het volhouden, dat ze elkaar opzoeken en bemoedigen, om zo, SAMEN, in eenheid, van betekenis te zijn voor de wereld. In een wereld vol verleidingen en strijd hebben gelovigen elkaar nodig. Houd elkaar vast als leden van Gods huisgezin. Dát is de kracht van de kerk, dát is waarom we de kerk nodig hebben. Waarom we elkáár nodig hebben. Alleen ben je snel, samen kom je verder!
