“Niet lang daarna richtte de HEER zich tot Abram in een visioen: ‘Wees niet bang, Abram: Ikzelf zal een schild voor je zijn. Je loon zal vorstelijk zijn.’ ‘HEER, mijn God,’ antwoordde Abram, ‘wat voor zin heeft het mij te belonen? Ik zal kinderloos sterven, en alles wat ik bezit zal het eigendom worden van Eliëzer uit Damascus. U hebt mij immers geen nakomelingen gegeven; daarom zal een van mijn dienaren mijn erfgenaam worden.’ Maar de HEER sprak opnieuw tot hem: ‘Nee, niet je dienaar zal jouw bezittingen erven, maar een kind dat jijzelf zult verwekken.’”
Genesis 15:1-4
Abraham was 75 jaar toen hij uit Charan vertrok. Toen had God al gezegd, dat uit hem veel nakomelingen geboren zouden worden. Hier in Genesis 15 lijkt het alsof Abraham er niet echt meer in gelooft. Ik ben al oud, mijn vrouw is oud…..zonder kinderen zal mijn dienaar mijn erfenis krijgen. Uiteindelijk heeft Abraham 25 jaar op de geboorte van Izaäk moeten wachten. 25 jaar! Als iemand jou 25 jaar geleden iets heeft beloofd, zou je het dan nog verwachten? Uit deze geschiedenis mogen wij leren dat we mogen blíj́ven bidden. Bidden of God….. vul maar in. Het kan vaak lijken of God ons niet (ver)hoort, maar van Abraham mogen we leren dat bidden nooit tevergeefs is. Blijf bidden en geduldig wachten. Geef het over aan God en laat Hem de dingen doen op Zijn tijd en wijze.
