“Toen stierf Mozes, de dienaar van de HEER, daar in Moab, zoals de HEER gezegd had. 6En de HEER begroef hem in een vallei in Moab, tegenover Bet-Peor. Tot op de dag van vandaag weet niemand waar zijn graf is. Honderdtwintig jaar oud was Mozes toen hij stierf. Tot het laatst toe waren zijn krachten niet afgenomen en zijn ogen niet verzwakt.”
Deut 34: 5 -7
Mozes stierf, 120 jaar oud. Tot het laatst van zijn leven was hij vitaal. Mozes is de enige persoon waarvan de Bijbel vertelt dat God hem zélf begroef. Hoe bijzonder is dat. God was bij Mozes begin en Hij was er aan zijn einde. De grote IK BEN begraaft zijn dienaar Mozes. Niemand weet waar zijn graf is. Mozes mocht het beloofde land niet in, maar God liet hem wel het hele land zien. God heeft voor zijn dienaar Mozes een veel betere landsbestemming: het eeuwige leven bij God. En Mozes kan het met een gerust hart overlaten aan zijn opvolger Jozua. God zorgt ook op die manier voor nieuwe leiders. Durven wij de leiding over te geven aan onze opvolgers in het vertrouwen dat God ook na jou zorgt voor zijn volk, zijn kinderen, zijn kerk?
