“Op de avond van die eerste dag van de week waren de leerlingen bij elkaar; uit angst voor de Joden hadden ze de deuren op slot gedaan. Jezus kwam in hun midden staan en zei: ‘Vrede zij met jullie!’ Na deze woorden toonde Hij hun zijn handen en zijn zij. De leerlingen waren blij omdat ze de Heer zagen. Nog eens zei Jezus: ‘Vrede zij met jullie! Zoals de Vader Mij heeft uitgezonden, zo zend Ik jullie uit.’ Na deze woorden blies Hij over hen heen en zei: ‘Ontvang de heilige Geest. Als jullie iemands zonden vergeven, dan zijn ze vergeven; vergeven jullie ze niet, dan zijn ze niet vergeven.’ Een van de twaalf, Tomas (dat is Didymus, ‘tweeling’), was er niet bij toen Jezus kwam.”

Joh. 20:19-24

De apostelen (zonder Thomas). Als angsthazen zitten ze bij elkaar. Ze hadden het getuigenis van de vrouwen, van Petrus, maar toch… ze waren bang voor de Joden. Want die hadden de soldaten laten bezweren dat ze moesten zeggen dat de leerlingen het lichaam van Jezus hadden gestolen. Ze waren dus ook echt bang dat er wat zou gebeuren. Maar wat er écht die avond gebeurde, dat hadden ze nooit bedacht. Jezus stond ineens in hun midden. Met zijn opstandingslichaam. Jezus wordt niet weerhouden door dichte deuren en zware sloten. Mag Hij ook in jouw huis en jouw hart wonen?