“Hij zei: ‘Haal de steen weg.’ Marta, de zus van de dode, zei: ‘Maar Heer, de stank! Hij ligt er al vier dagen!’ Jezus zei tegen haar: ‘Ik heb je toch gezegd dat je Gods grootheid zult zien als je gelooft?’ Toen haalden ze de steen weg. Daarop keek Hij omhoog en zei: ‘Vader, Ik dank U dat U Mij hebt verhoord. U verhoort Mij altijd, dat weet Ik, maar Ik zeg dit ter wille van al deze mensen hier, opdat ze zullen geloven dat U Mij gezonden hebt.’ Daarna riep Hij luid: ‘Lazarus, kom naar buiten!’ De dode kwam tevoorschijn, zijn handen en voeten in linnen gewikkeld, en zijn gezicht bedekt door een doek. Jezus zei tegen de omstanders: ‘Maak de doeken los, en laat hem gaan.’”

Johannes 11: 39-45?

Een lesje in vertrouwen…..wat hebben we dat vaak nodig! Martha hád al gezegd dat ze in de opstanding gelooft en Jezus heeft haar gezegd dat HIJ de opstanding en het leven is. Maar eenmaal bij het graf is Martha dat toch vergeten. Heer, de stank! Jezus laat eerst de steen wegrollen; en roept dan niet meteen Lazarus naar buiten. Nee, Hij dankt eerst zijn Vader in de hemel. Jezus wijst op God, de schepper en formeerder van de mens. Dank U Vader, dat U mij hebt verhoord. U verhoort mij altijd! En dán pas roept Hij Lazarus naar buiten. Zoals God alles tot leven riep, zo roept Jezus nu Lazarus tot leven. Kom naar buiten! Het staat er ook heel expliciet: de dode kwam naar buiten…. Onmiskenbaar dood en tot leven geroepen. Een ontzagwekkend moment!