“Hierop antwoordde Job: ‘Weeg mijn verdriet en mijn boosheid, leg mijn lijden erbij in de weegschaal: zwaarder is het dan het zand bij de zee.”
Job 6:1 -3
Verdriet, zo zwaar, dat je er echt letterlijk onder gebukt gaat. Dat overkwam Job. Job geeft er woorden aan. “Mijn verdriet, mijn lijden en mijn boosheid is al zwaarder dan het zand bij de zee.” Bagatelliseer verdriet van de ander of van jezelf ook niet. Job denkt ook niet klein over zijn eigen lijden en verdriet. Daar kunnen en mogen wij van leren. Bij verdriet verlies je iets van jezelf. Soms verlies je jezelf helemaal. Verdriet is Ik-verlies. Je voelt je door het verlorene niet meer compleet. Het is dan niet helpend als anderen zeggen dat “het overgaat, dat je het moet verwerken.” Wat zeg jij tegen iemand met een diep verdriet? Of wil je er alleen maar “zijn”?