“Maar wie kan al zijn fouten kennen? Spreek mij vrij van verborgen zonden.”

Psalm 19: 13

Zondag zagen we hoe David, de dichter van Psalm 19, de wetten van God een volmaakte levenskracht voor de mens noemt. Hier gaat de psalm over in een gebed. Vandaag zien we, dat ook David zich ervan bewust is, dat geen mens de wet van God kan houden. Hoe vaak gaan ook wij niet de mist in? En hoe vaak, hebben we zelfs soms geen idee, welke schade we aanrichten met woorden en daden, waarvan we ons niet bewust zijn dat ze zoveel impact hebben op een ander? Ik bid: “Heer, vergeef mij mijn onbedachtzaam uitgesproken woorden, mijn “niet zuiver spreken over een ander”, mijn onbedachtzame kopen van spullen die niet op een rechtvaardige manier zijn gemaakt, mijn verspilling van voedsel en grondstoffen en help mij, om me bewust te worden van mijn verborgen zonden.”