“Ik, Prediker, was koning van Israël in Jeruzalem. Ik heb met heel mijn hart elke vorm van wijsheid onderzocht, want ik wilde alles wat onder de hemel gebeurt doorgronden. Het is een trieste bezigheid. Een kwelling is het, die de mens door God wordt opgelegd.”
Prediker 1:12 en 13
Prediker beschouwt de wereld om zich heen. Hij is geen profeet die woorden van God spreekt en doorgeeft. Prediker aanschouwt en beschouwt het aardse bestaan en komt tot de conclusie dat alles lucht en leegte is. Zinloos. Prediker lijkt door de bodem van zijn bestaan te zakken en is in al zijn eenvoud akelig actueel. Want eeuwen en eeuwen na Prediker is ons aardse bestaan nog steeds lucht en leegte. We hebben niets geleerd van het verleden. We vechten nog steeds met God en met elkaar. De wereld is nog steeds niet verlost van honger, geweld en uitbuiting. En toch: als je het hele boek Prediker leest komt Prediker uiteindelijk toch met een conclusie: heb ontzag voor God en leef zijn geboden na. Als ELK mens op de wereld dit zou gaan doen….. God liefhebben en je naaste als jezelf…… dan lossen lucht en leegte op in vrede, rust en veiligheid. Dán krijgt het zwoegen van de mens zin.