“Maar doordat het almaar niet regende in het land, viel de rivier na verloop van tijd droog. 8Toen richtte de HEER zich tot Elia met de woorden: ‘Ga naar Sarefat, in de buurt van Sidon, en neem daar je intrek. Ik heb een weduwe daar opgedragen je van voedsel te voorzien.’”

1 Koningen 17:7-9

God stuurt niet alleen de vogels aan om Elia van voedsel te voorzien. God draagt ook een weduwe op om Elia van voedsel te voorzien. Notabene een vrouw uit een ander land, die niet behoorde tot het volk van God. Die God dus waarschijnlijk ook niet persoonlijk kende. En toch sprak God tegen haar. Ze gehoorzaamde en gaf eerst Elia te eten voordat zij zelf nam. En het wonder van God zich opnieuw voltrok. Want de droogte raakte ook háár land. Ze geloofde God, zorgde voor Elia en zo werden zij en haar familie gezegend met voldoende voedsel.