“Hij vertrok weer uit de omgeving van Tyrus en ging via Sidon naar het Meer van Galilea, dwars door het gebied van de Dekapolis. Daar werd iemand bij Hem gebracht die doof was en gebrekkig sprak, en men smeekte Hem om deze man de hand op te leggen. Hij nam de man apart, weg van de menigte, stak zijn vingers in diens oren en raakte met speeksel zijn tong aan. Hij sloeg zijn blik op naar de hemel, zuchtte diep en zei tegen hem: ‘Effata!’, wat betekent: ‘Ga open!’ Daarop gingen zijn oren open, zijn tong kwam los en hij kon normaal spreken.”
Marcus 7:31
Doof zijn en daardoor gebrekkig kunnen spreken. Dat is nog steeds realiteit voor mensen die met een ernstige gehoorbeperking moeten leven. Als je niet kunt horen weet je ook niet hoe je van klanken woorden kunt vormen. Communicatie is een enorme belemmering. Jezus spreekt de man ook niet aan. Hij zou het toch niet gehoord hebben. Maar Jezus weet precies wat deze man wél nodig heeft. Hij raakt hem aan. Liefde, aandacht, aanraking, geborgenheid. Deze man mag voelen hoe Jezus met hem communiceert. En Jezus raakt de zere plek aan: zijn oren. Jezus raakt met speeksel de tong aan, die niet weet hóe te communiceren. Het wonder gebeurt. De man kan horen én spreken. Jezus trekt hem uit zijn isolement. Voel jij je beperkt? Hoe zou Jezus jou uit je isolement kunnen halen?