“‘Vader,’ zei Isaak. ‘Ja, mijn zoon, ik luister,’ antwoordde Abraham. ‘We hebben vuur en hout,’ zei Isaak, ‘maar waar is het lam voor het offer?’
“Maar de engel van de HEER riep vanuit de hemel: ‘Abraham, Abraham!’ ‘Ja, ik luister,’ antwoordde hij.”

Genesis 22:7 en 11

Ik luister, zegt Abraham. Hier ben ik, staat er in een andere vertaling. Abraham heeft inmiddels geleerd om te luisteren naar God, te vertrouwen op God. Isaak vraagt aan zijn vader waar het offerlam is. God zal daarin voorzien, zegt Abraham en Isaak accepteert dat antwoord. Heeft hij de (ont)spanning gevoeld, in dit moment? Wat ging er om in vader en zoon, die drie dagen lang, dat de loodzware klim omhoog duurde? Zou Abraham niet drie dagen getobd hebben? Wat bedoelt God met: offer mij je zoon? Kindoffers??? Dat was voor God toch een gruwel? Maar Abraham vertrouwt op God en dat brengt hij over op zijn zoon, “God zal zich zelf van een offerlam voorzien.” God zal voorzien. Waar hoop ik, dat God in zal voorzien voor mij?