Nieuws

“Toen haar slavin Zilpa Jakob een tweede zoon baarde, zei Lea: ‘Wat ben ik nu gelukkig! Alle vrouwen zullen mij gelukkig prijzen.’ Ze noemde het kind Aser.”

“”Hij heeft oog gehad voor mij, zijn minste dienares. Alle geslachten zullen mij voortaan gelukkig prijzen”

Alle vrouwen/alle geslachten zullen mij gelukkig prijzen. Beide vrouwen, Lea en Maria, zongen een loflied. De omstandigheden waren totaal verschillend. Lea had een man die haar niet liefhad en haar tegen zijn zin tot vrouw moest nemen. Maria had een verloofde die haar liefhad, en haar tot vrouw moest nemen, maar haar nog niet intiem lief mocht hebben. Zullen de vrouwen Lea gelukkig hebben geprezen? Lea sprak deze woorden overigens nadat haar slavin een tweede zoon “namens” haar, Lea, had gebaard. Het is een schrijnend loflied. Uitgesproken tijdens omstandigheden die God niet goedkeurt. Hoe anders dan de omstandigheden waarin Maria haar Kind verwacht! Waarover zou jij willen, dat anderen jou gelukkig prijzen?

“Zo kwamen er steeds meer mensen op aarde, en zij kregen dochters. De godenzonen zagen hoe mooi de dochters van de mensen waren, en ze kozen uit hen de vrouwen die ze maar wilden. Toen zei de HEER: ‘Mijn levensgeest mag niet voor altijd in de mens blijven, hij is immers niets dan vlees; hij mag niet langer dan honderdtwintig jaar leven.’ In die tijd en ook daarna nog, zolang de godenzonen gemeenschap hadden met de dochters van de mensen en kinderen bij hen kregen, leefden de giganten op aarde. Dat zijn de befaamde helden uit het verre verleden.”

Genesis 6:1-4

Dit is een van de meest moeilijke gedeelten uit de Bijbel en de uitleggers zijn het er onderling niet over eens, wie met de “godenzonen” worden bedoeld. Zijn het gevallen engelen? Zijn het de nakomelingen van Seth? Wát de uitleg ook is: God keurt het af. Hij kreeg er spijt van dat Hij de mensen had gemaakt en Hij was tot in het hart gegriefd. Het is ook de directe aanleiding voor de zondvloed. In de oudheid was men gewend aan mythen en mensen die zich godenzonen of afstammelingen van mythische wezens waanden. Het is God een gruwel. Maar wat zegt het ons? Hoe kijk jij aan tegen dit Bijbelgedeelte? Denk je dat het ons nog iets te zeggen heeft? Denk er eens over na, in deze 40-dagentijd. Welke dingen om ons heen zijn voor God een gruwel?

“Nu wij rechtvaardig verklaard zijn op grond van geloof, leven we in vrede met God, door onze Heer Jezus Christus. Dankzij Hem hebben we door het geloof toegang gekregen tot Gods genade, die ons fundament is, en mogen we ons laten voorstaan op de hoop om in zijn luister te delen.”

Romeinen 5:1 en 2

In vrede met God leven. Kun je dat van jezelf zeggen? Misschien niet altijd. We vergeten God vaak. We worden afgeleid door zorgen of verdriet. Of ons leven kabbelt voort, niks om je zorgen over te maken. Je drijft van God weg. Maar hóe jouw leven ook loopt, of verloopt: wen jezelf aan om aan elk begin van de dag te zeggen: ik wil vandaag leven in vrede met God. Laat dat je begin van de dag zijn. Het kleurt je dag anders. Het maakt dat je milder tegen anderen aankijkt. Vrede met God: het is van levensbelang. Ik bid: Heer, ik wil ook vandaag in vrede met U leven. Ik keer mij stil tot U.

“De luister van de HEER moge eeuwig duren, laat de HEER zich verheugen in zijn werken.”

Psalm 104:31

Psalm 104 is een prachtige beschrijving van de schepping. Ga er eens voor zitten, op een rustig moment, en lees de hele psalm eens door. En probeer na elk vers je een beeld te vormen van dat ene vers. Zie je de hemel voor je, als een tentdoek? De wolken als een wagen voor God, de Leviatan, om mee te spelen? Psalm 104 schildert een prachtig schilderij van de schepping, een schepping waar God zich in verheugt. Prijs de Heer, mijn ziel, ik bid dat mijn lofzang u mag verheugen! Ga je er ook eens voor zitten, nu, aan het begin van de 40-dagen tijd? Verheug je in de pracht van de schepping en wees eens stil, voor het aangezicht van God.

“Prijs de HEER, mijn ziel, prijs, mijn hart, zijn heilige naam. Prijs de HEER, mijn ziel, vergeet niet één van zijn weldaden.”

Psalm 103: 1 en 2

Mensen vergeten van alles, expres of per ongeluk. Als we naar de wereld om ons heen kijken, die steeds verdwaasder en gekker lijkt te worden, dan kunnen we bang worden. Mijn ziel, vergeet niet één van Zijn weldaden! We zijn hier niet zomaar. God heeft ons geplaatst, geboren laten worden in een collectieve geschiedenis die is begonnen toen Hij de wereld schiep, ons schiep. En wát heeft God sindsdien niet gedaan, toen wij ons van Hem afwendden? We moeten niet alleen naar het hier en nu kijken. Mijn ziel, vergeet niet één van Zijn weldaden! Wij dragen niets bij aan deze prachtige wereld waarin wij leven. Aan de voortgang van de schepping. Elke dag weer een nieuwe dag, elke dag weer nieuw geboren mensenkinderen, nieuw geboren dieren. God werkt altijd. Mijn ziel, loof en prijs God om wat Hij heeft gedaan, gezegd, geschapen, elke dag opnieuw. Vergeet niet één van zijn rijke weldaden!

“Toen vroeg de HEER aan Abraham: ‘Waarom lacht Sara, waarom vraagt ze zich af of ze op haar leeftijd nog wel een kind ter wereld kan brengen?”

Genesis 18:13

Zou voor God iets onmogelijk zijn? Nee. Menselijkerwijze zou Sara geen kinderen meer kunnen krijgen. Maar voor God is niets een belemmering, ook geen onvruchtbare vrouw of een oude man. God is immers Schepper, Creator! Hij heeft met zijn Woord de wereld geschapen, het immense heelal. Niet met gereedschap, beitel, hamer, schilderspalet of wat ook maar. Hij sprak! en het was er…… Is voor Hem iets onmogelijks? God, ik loof en prijs U om uw wonderlijke scheppingskracht. Voor U is NIETS onmogelijk.

“Kom allen bij Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, Ik zal jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van Mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’”

Mattheus 11:28- 30

De wereld kan een ratrace zijn. Altijd meer, altijd hoger, altijd beter, altijd een tandje harder. Het gevoel dat je niets mag of wil missen. Dat maakt rusteloos en opgejaagd. Tot je erbij neervalt; burn-out. Sta even stil. Nu, op dit moment als je dit leest. Adem in en adem uit. Kijk om je heen. Bedenk: wat vind ik werkelijk belangrijk? Wat, als de wereld ineenstort, wat blijft dan van waarde voor mij?

“– Van ver is de HEER naar mij toegekomen. – Ik heb je altijd liefgehad, mijn liefde zal je altijd vergezellen.”

Jeremia 31:3

Vandaag is het Valentijnsdag. De dag van de liefde en van vriendschap, de dag dat we een ander laten merken dat we van hem, of haar houden. De tekst van vandaag, uit Jeremia, laat zien dat Gods liefde eindeloos en eeuwig is. Voor dat woord ‘liefde’ staat in het Hebreeuws het woord chèsèd. Vroeger werd dat vertaald met ‘goedertierenheid’, maar dat is een enigszins verouderd woord en ook moeilijk uit te leggen. In Chèsèd zitten twee elementen: liefde en trouw. Dit Hebreeuwse woord wordt heel vaak gebruikt in verband met God. Het is een van de kernwoorden als het erom gaat wie God is: een God vol liefde en een God vol trouw. En deze trouw en liefde betekenen dat er altijd hoop is, want God is altijd sterker dan het kwaad en alles wat ons maar kan overkomen.

“En houd de liefdadigheid en de onderlinge solidariteit in ere, want dat zijn offers waarin God behagen schept.”

Hebreeën 13:16

God schept behagen in onze offers van onderlinge solidariteit. We zagen gisteren dat hetgeen in Hebreeën 13: 15 en 16 staat, een uitwerking is van de samenvatting van de 10 geboden zoals Jezus die leert. God schept er plezier in wanneer we elkaar liefhebben, zo weerspiegelen we de liefde die God voor ons heeft. Hoe kunnen we de ander liefhebben/solidair met hem zijn? Dat kan allereerst door onze tijd met een ander te delen. Wezenlijke interesse in de ander is van onschatbare waarde. Daarnaast kunnen we onze spullen delen. Ons geld. Ons eten. Maar het begint altijd met wezenlijke interesse en liefde voor de ander.

“Laten we met Jezus’ tussenkomst voortdurend aan God een dankoffer brengen: het huldebetoon van lippen die zijn naam belijden.”

Hebreeën 13:15

De schrijver van de Hebreeënbrief legt uit dat er twee manieren zijn om God te behagen. Het eerste is: Hem loven en prijzen. Dat zien we ook in de samenvatting van de 10 geboden zoals Jezus het ons leert: 1) heb God lief 2) en uw naaste als uzelf. Dat eerste gebod wordt hier concreet: “Laten we met Jezus’ tussenkomst voortdurend aan God een dankoffer brengen: het huldebetoon van lippen die zijn naam belijden.” Voortdurend. Betekent dit dat we de hele dag psalmen en lofliederen moeten zingen? Nee, het betekent dat we ons hele leven erop gericht moeten zijn om met ontzag voor God te leven om Wie Hij is en wat Hij voor ons heeft gedaan.

“Mijn zoon, luister naar de lessen van je vader, verwaarloos niet wat je moeder je leert. Hun lessen zijn een sierlijke krans om je hoofd, ze zijn een ketting om je hals. Mijn zoon, schenk geen gehoor aan zondaars als ze je willen overhalen met hen mee te gaan, als ze zeggen: ‘We willen bloed vergieten, we gaan onschuldigen de dood in jagen, zonder reden, we verslinden ze met huid en haar, zoals het dodenrijk de levenden verslindt, het graf de doden opslokt.”

Spreuken 1:8-12

Jezus zegt niet dat we ons uit de wereld moeten terugtrekken. De uitdaging is om ‘in de wereld’ te staan, maar niet ‘van de wereld’ te zijn. Het is je opdracht om de verleidingen van de wereld om je heen te weerstaan. Dat kan lastig zijn. Hoe vaak laten we ons niet meeslepen omdat “iedereen het doet”? Of omdat bepaalde dingen geaccepteerd lijken? Laat vooral Gods goede woorden in je hart landen. Overdenk ze. En probeer, met Gods goede woorden in je hart, het goede te doen en het kwade na te laten.

“En wanneer Christus, uw leven, verschijnt, zult ook u in luister verschijnen, samen met Hem.”

Kolossenzen 3:4

Eens komt Jezus terug op de wolken. Dat zagen we gisteren. Hij is mijn leven, mijn toekomst! Zijn terugkomst zal een groots en bijzonder moment zijn, vol licht en liefde. Ook ik mag dan, samen met Jezus en samen met al Gods kinderen, te voorschijn komen in het licht van Zijn luister. Onvoorstelbaar! Ik kan me daar nu nog geen voorstelling van maken. Maar ik zie er vol verwachting, vol verlangen naar uit. Jij ook?

“‘Ja, Ik bepaal of de tijd is gekomen, Ik zal oordelen naar recht en wet. Al beeft de aarde met haar bewoners, Ik heb haar op zuilen vastgezet. Tot de hoogmoedigen zeg Ik: Wees niet hoogmoedig, tot de trotse zondaars: Verhef je niet, verhef je niet tegen de hemel, spreek niet op hoge toon.’”

Psalm 75:3 – 6

Hoogmoed komt voor de val, luidt een Nederlands spreekwoord. Psalm 75 is een antwoord op het smeekgebed van Asaf in psalm 74. Tóch, ondanks alle onheil en tegenspoed zál Asaf God loven. En God belooft: Ik zal er zijn. Ik bepaal. Ik oordeel. Al die goddeloze machthebbers, die zich hoogmoedig tegen Mij verheffen en denken dat zíj́ aan de touwtjes trekken? Ze zijn gewaarschuwd: verhef je niet tegen de hemel, spreek niet op zo’n hoge toon. Al beeft de aarde: IK heb de aarde vastgezet op haar zuilen. Durf jij dat te geloven? In een wereld vol desinformatie, terreur, machthebbers die zich land en volk toe-eigenen? Durf jij vol vertrouwen de toekomst tegemoet te zien? De toekomst is van God. Wij verwachten zijn terugkomst om de wereld definitief te bevrijden van zonde en schuld. Een eeuwig vrederijk.

“maar red ons van het kwaad.”

Mattheus 6:13b

Bidden om de verlossing van het kwaad is geen overbodige luxe in een wereld die van het kwaad doortrokken is. Een wereld die het kwaad ademt. De duivel gaat rond om zoveel mogelijk kwaad aan te richten. Hij heeft het gemunt op jou, Gods kind. Moeten we dus bang worden? Nee! God geeft ons zijn wapens: de geestelijke wapenrusting. Waar woorden van geloof worden uitgesproken vlucht de duivel. Waar daden van geloof worden gedaan, pakt de duivel zijn biezen. Overwin het kwade door het goede, zegt de Bijbel in Romeinen 12:21. Met kerst worden we er weer bij bepaald dat Jezus kwam als licht voor de volken en dat wij Zijn licht mogen verspreiden. En eens komt Jezus terug om het kwaad in de wereld definitief te overwinnen. Zie jij uit naar zijn terugkomst op de wolken?

“U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar u veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God wil en wat goed, volmaakt en Hem welgevallig is.”

Romeinen 12:2

Gisteren zagen we, dat we met ons hele leven en ons hele lichaam een God welgevallig offer kunnen zijn. Hoe? Paulus heeft 2 aanwijzingen: we moeten onszelf niet aanpassen aan de wereld én ons denken moet veranderd, vernieuwd worden. Paulus zegt dus niet, dat we ons moeten aanpassen aan de kerk, in plaats van aan de wereld. Want ook dan bestaat het gevaar, dat we alleen uiterlijk een gedragsverandering ondergaan. Paulus zegt dat ons denken een transformatie moet ondergaan. Als we, na 11 hoofdstukken over Gods genade, niet hebben begrepen, dat we uit genade leven en daarom anders moeten gaan denken en handelen, dan zal ons gedrag ook niet gaan veranderen. Een begenadigd mens, die ten diepste begrijpt wat genade inhoudt, zal anders gaan denken en leven. Wat betekent Gods genade voor jou?

“Broeders en zusters, met een beroep op Gods barmhartigheid vraag ik u om uzelf als een levend, heilig en God welgevallig offer in zijn dienst te stellen. Dat is de ware eredienst die van u wordt gevraagd.”

Romeinen 12:1

De eerste 11 hoofdstukken van de Romeinen brief zijn gewijd aan een krachtige uiteenzetting van Gods genade. Genade voor Joden én “niet-Joden”, dankzij Jezus’ offer. Dat vraagt om een antwoord van óns. Dankzij Jezus’ offer mogen ook wij onszelf als een levend, heilig en God welgevallig offer in zijn dienst stellen. Dát is de ware eredienst, zegt Paulus. Ware eredienst voor God zit m niet in de regels en de tradities, hoe goed bedoeld en hoe waardevol deze ook kunnen zijn. Ware eredienst vervul je met je hele leven, je hele lichaam, je complete hart. Niet alleen geestelijk, maar ook lichamelijk. Hoe? Daarover morgen meer.

“Eén zoon van Achimelech, de zoon van Achitub, wist echter te ontkomen en zocht zijn toevlucht bij David. Zijn naam was Abjatar. Toen hij aan David vertelde dat Saul de priesters van de HEER had laten vermoorden, zei David tegen hem: ‘Toen ik die dag in Nob merkte dat de Edomiet Doëg er ook was, was ik er al bang voor dat hij Saul zou inlichten. Ik ben dus de oorzaak van de dood van al uw familieleden. Blijf voortaan bij mij en wees niet bang. Wie u naar het leven staat, krijgt met mij te doen. Bij mij bent u veilig.’”

1Samuel 22: 20-23

Dit is de David waarvan wordt gezegd: de man naar Gods hart. David heeft veel fouten in zijn leven gemaakt. Maar David toont hier ook, hoe zijn carrière als schaapherder hem heeft gevormd. David strijdt voor het onschuldige, het kwetsbare, de verstoteling, de verschoppeling, de vluchteling en biedt hen bescherming aan. David als de goede herder, die waakt over de schapen die hem zijn toevertrouwd. Daarmee is hij de vooruitschaduwing van Jezus, onze volmaakte Goede Herder. Hoe kan ik, naar het voorbeeld van David en het volmaakte voorbeeld van Jezus, een goede herder zijn?

“Daarom zei de koning tegen Doëg: ‘Doet u het dan. Sla toe en steek de priesters neer.’ En de Edomiet Doëg sloeg toe en stak de priesters eigenhandig neer. Zo doodde hij die dag vijfentachtig mannen die het linnen priesterhemd droegen.”

1Samuel 22:18

De Edomiet Doëg. De afkomst van Doëg staat er veelzeggend bij. Doëg was geen Israëliet maar een afstammeling van Esau. (Edom) Saul had al strijd gevoerd tegen de Edomieten en ook David had de Edomieten verslagen. Is Doëg een gevluchte Edomiet, die er in was geslaagd een hoge positie bij Saul te verkrijgen? Feit is, dat Doëg een sluwe en slechte man was. David bezingt hem in psalm 52. Doëg, de man die er niet voor terugdeinst lafhartig anderen te verraden en onschuldige priesters te vermoorden. En niet alleen priesters, zelfs het complete dorp waar de priesters woonden. Blinde haat. Bij Doëg, maar ook bij Saul. Hoe komt een mens zover, dat hij honderden onschuldige mensen doodt? Als iemand zich niet door God, maar door de duivel laat leiden. Huiveringwekkend.

“Maar zou ik spreken als zij, ik pleegde verraad aan Gods kinderen! Dus bleef ik nadenken, ik wilde weten waarom – het was een vraag die mij kwelde, tot ik Gods heiligdom binnenging en mij hun einde voor ogen bracht.”

Psalm 73: 15-17

Tot ik Gods heiligdom binnen ging…. De dichter heeft getobd over grote levensvragen. Hij ging bijna ten onder aan zelfbeklag. Over het grote “waarom”. Waarom lijkt het de goddelozen zo goed te gaan? Tot de dichter het heiligdom binnen ging. Daar zag hij: zonder God loopt de weg dood. Dát is het! Vraag jij je wel eens af: waarom? Heb jij alle grote waarom vragen al eens langs zien komen? Stap een kerk binnen. Daar vind je het antwoord. Zonder God loopt alles dood. Vind jij troost in je kerkgang, wat er ook gebeurt in je leven? Trek jij je op aan Gods beloften: eens maak Ik alles goed en nieuw?

“Hij zal rechtspreken tussen de volken, over machtige naties een oordeel vellen. Zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers en hun speren tot snoeimessen. Geen volk zal meer het zwaard trekken tegen een ander volk, geen mens zal nog de wapens leren hanteren. Nakomelingen van Jakob, kom mee, laten wij leven in het licht van de HEER.”

Jesaja 2: 4 en 5

Wat kunnen we verlangen naar de werkelijkheid achter deze woorden. Geen oorlog meer. Geen dreiging van oorlog meer. Geen volk meer dat tegen een ander volk opstaat. Een wereldvrede. Rust binnen je muren. Rust buiten je muren. De aarde beheren zoals God het heeft bedoeld. De schrijver roept verlangend op in vers 5: laten we leven in het licht van de Heer. Want als je in Zíj́n Licht leeft, leef je licht. Dan stráál je licht. Dan straalt Gods licht op jou en van jou af. Eens breekt deze vredetijd écht aan. En tot die tijd: laten we leven in het licht van de Heer.

“Boaz antwoordde: ‘Meer dan eens is mij verteld over alles wat je voor je schoonmoeder hebt gedaan na de dood van je man: dat je je vader en moeder en je geboorteland hebt verlaten en naar een volk bent gegaan dat je volkomen onbekend was. Moge de HEER je daarvoor rijkelijk belonen – de HEER, de God van Israël, onder wiens vleugels je bent komen schuilen.’”

Ruth 2: 11 en 12

De tamtam over Ruth gaat snel rond; en over haar is alleen maar veel goeds te melden. Boaz prijst Ruth omdat ze haar toevlucht heeft genomen bij de God van Israël en bij Hem onder zijn vleugels is komen schuilen. Boaz lééft met God. Hij ademt God. Dat blijkt al wanneer hij zijn maaiers begroet: de Heer zij met u. Twee mensen die het goede zoeken: bij God en bij elkaar.

“Zo kwam Naomi terug uit Moab, samen met haar schoondochter Ruth, de Moabitische. Ze kwamen in Betlehem aan bij het begin van de gersteoogst.”

Ruth 1: 22

Ze kwamen terug bij het begin van de gersteoogst. Overvloed in het broodhuis. Er kan weer geoogst worden! Het is lente en de toekomst lacht Israël weer toe. Dat geldt nog niet voor de verbitterde Naomi. Een man en twee kinderen heeft ze moeten achterlaten in het heidense Moab. Noem mij maar Mara, zegt Naomi. Bitterheid. Ze heeft weer te eten, maar wat heeft de zoektocht naar brood haar opgeleverd, behalve een lieve schoondochter? Naomi ziet nog geen lichtpuntjes. En tóch: God is in haar leven aan het werk. Hij doet alles, ook de verdrietige dingen, meewerken ten goede.

“Toen Naomi hoorde, daar in Moab, dat de HEER zich het lot van zijn volk had aangetrokken en het weer brood had gegeven, maakte ze zich samen met haar twee schoondochters gereed om Moab te verlaten en terug te keren.”

Ruth 1: 6

Naomi hoort dat er weer brood is in het broodhuis. De tamtam heeft zelfs gemeld dat God zich het lot van zijn volk had aangetrokken en het weer brood heeft gegeven. Hoe bijzonder dat in een godloze wereld dit goede gerucht over God is verspreid. Weer een erkenning dat Gód Heer is over alle dingen. En dat Hij zich het lot van Zijn volk weer aantrekt. Als een Vader, die altijd vol ontferming klaarstaat. Die hongerige monden en hongerige harten vult.

“De naam van de man was Elimelech, die van zijn vrouw Naomi, en zijn twee zonen heetten Machlon en Kiljon; het waren Efratieten uit Betlehem in Juda. Toen ze in de vlakte van Moab waren aangekomen, bleven ze daar wonen.”

Ruth 1:2

Gisteren zagen we al dat namen belangrijk zijn in de Bijbel. De naam van die man was Elimelech, zo lezen we. Elimelech betekent: God is koning. Als dát je naam is, waarom vertrek je dan naar een land (Moab) waar niet God, maar andere afgoden als koning worden vereerd? Had Elimelech niet beter moeten weten? Elimelech leeft niet naar zijn naam en verlaat het broodhuis om naar een heidens land te gaan. Dom? Ja….. maar als ik eerlijk ben: hoe vaak zoek ik zelf oplossingen buiten God om?

“In de tijd dat de rechters het volk leidden, brak er een hongersnood uit in het land. Een man trok daarom met zijn vrouw en zijn twee zonen weg uit Betlehem in Juda, om als vreemdeling te gaan wonen in de vlakte van Moab.”

Ruth 1:1

Namen zijn in de Bijbel meestal van betekenis. Bethlehem betekent broodhuis en tóch was er hongersnood in het land. De tekst zegt het treffend: “in de tijd dat de rechters het volk leidden, brak er hongersnood uit.” In het bijbelboek Rechters lezen we van de constante afdwaling van God, waardoor het volk andere goden ging dienen en God zijn volk strafte met oorlog en hongersnoden. Kijken naar een volk en jezelf afvragen waarom ze toch steeds God verlieten, is altijd makkelijk. Maar wat zegt het mij, zo’n tekst?

“De HEER zei tegen Mozes: ‘Zeg tegen Aäron en zijn zonen dat zij de Israëlieten met deze woorden moeten zegenen: “Moge de HEER u zegenen en u beschermen, moge de HEER het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn, moge de HEER u zijn gelaat toewenden en u vrede geven.” Wanneer zij mijn naam over het volk uitspreken, zal Ik de Israëlieten zegenen.’”

Numeri 6:22-27

Het volk heeft Egypte en de slavernij achter zich gelaten. Een nieuw land, een nieuwe toekomst. Hoe zal het gaan? De priesters krijgen via Mozes de opdracht van God om het volk te zegenen. Ze gaven Gods zegen door aan het volk. Met Gods zegen kunnen ze het nieuwe leven aan! God verbindt er in dit bijbelgedeelte een belofte aan: als de priesters de zegen doorgeven, zal God het volk zegenen. Elke zondag krijgen we in de kerk via de voorganger de zegen van God mee. Prachtig! Door iemand te zegenen, geef je hem het goede van God mee. Over wie zou jij vandaag en morgen, of elke dag, de zegen kunnen uitspreken?

“Ze trokken door Frygië en Galatië, omdat ze door de heilige Geest werden verhinderd Gods woord in Asia te verkondigen. Toen ze bij de grens van Mysië kwamen, wilden ze doorreizen naar Bitynië, maar dat stond de Geest van Jezus hun niet toe. Daarom trokken ze door Mysië tot ze de kustplaats Troas bereikten. Daar kreeg Paulus ’s nachts een visioen, waarin een man uit Macedonië hem toeriep: ‘Steek over naar Macedonië en kom ons te hulp!’ Toen Paulus dit visioen had gezien, wilden we meteen naar Macedonië vertrekken, omdat we eruit opmaakten dat God ons geroepen had om aan de mensen daar het evangelie te verkondigen.”

Handelingen 16:6-10

Paulus en Barnabas weten zich als volgelingen van Jezus geroepen om de wereld in te gaan. Daarbij laten zij zich leiden door zijn Geest. Hij maakt voortaan de dienst uit … niet zij. En ze geven zich over aan de navigatie van de Geest, al is dat wel spannend want ze krijgen ze niet vooraf de hele route te zien. Zie jij de Geest in je leven werken? En wijst Hij je dan de weg die je moet gaan, soms zonder te weten waar je uitkomt? Durf je dat?

“Hij werd veracht, door mensen gemeden, hij was een man die het lijden kende en met ziekte vertrouwd was, een man die zijn gelaat voor ons verborg en door ons werd verguisd en geminacht.”

Jesaja 53:3

Er is onnoemelijk veel lijden in de wereld. En dat laat God niet koud. Sterker nog: Hij weet als geen ander wat lijden is. Hij heeft zelf enorm geleden, voor ons onvoorstelbaar. De goede God werd mens als wij. En onderging alles wat mensen soms ondergaan. En Hij ging nog een stap verder. Hij werd door God verlaten en daalde neer in de hel. Niet te bevatten. Maar o zo troostvol! Wij hoeven niet bang te zijn dat God ons zal verlaten. Jezus overwon de dood en maakte zo voor ons de weg vrij naar het echte, volle, eeuwige leven.

“Uit de diepte roep ik tot U, HEER, Heer, hoor mijn stem, wees aandachtig, luister naar mijn roep om genade. Als U de zonden blijft gedenken, HEER, Heer, wie houdt dan stand? Maar bij U is vergeving, daarom eert men U met ontzag.”

Psalm 130:1-4

Fouten; we maken ze allemaal. Zonden; we komen er niet los van. Het kwaad zit niet alleen bij anderen, maar ook in ons eigen hart. We kunnen balen van onszelf en van de fouten die we maken. Komt er ooit een betere versie van mezelf? Wie zou standhouden als God steeds naar onze zonden kijkt? Maar God zij gedankt: bij Hem is vergeving! Altijd. Bij Hem klop je nooit tevergeefs aan met je fouten en tekortkomingen. Hij vergeeft. Zullen we zo ook elkaar vergeven?

Onze tien rijkdommen in Christus (10)

“In Hem bent ook u, toen u de boodschap van de waarheid hoorde, het evangelie van uw redding – in Hem bent u, toen u tot geloof kwam, gemerkt met het stempel van de heilige Geest, die ons beloofd is als voorschot op onze erfenis, opdat allen die Hij zich heeft verworven verlost zullen worden, tot eer van Gods grootheid.”

Efeziers 1:13 en 14

In Hem zijn wij verzekerd met de Heilige Geest. Dat wil eenvoudig zeggen dat de Geest in ons hart is komen wonen. Jezus ging terug naar de Vader, na zijn offer aan het kruis en zijn opstanding. Maar Hij liet ons niet alleen achter! Als je alleen achter blijft heb je troost nodig. En Hij gáf de Trooster, de Heilige Geest. Bid, dat God je door de Heilige Geest helpt om te leven in overeenstemming met alle zegeningen en rijkdommen die we in Christus hebben gekregen. Voel jij je een gezegend mens?

Onze tien rijkdommen in Christus (9)

“dat wij, die reeds onze hoop op Christus gevestigd hebben, zouden bestaan tot eer van Gods grootheid.”

Efeziers 1:12

Wij hebben onze hoop op Christus gevestigd. Natuurlijk is Jezus onze enige hoop! Toen Hij zijn offer aan het kruis bracht, scheurde het voorhangsel van de tempel. Dit voorhangsel betekende een scheiding tussen God en de mens. Alleen door bemiddeling van een priester kon verzoening tot stand worden gebracht. Maar door het offer van Jezus was dat in één klap over. De weg naar de Vader is vrij! Wij mogen vrij tot de Vader komen dankzij Jezus offer. Jezus is onze enige hoop en redding!

Onze tien rijkdommen in Christus (8)

“In Hem heeft God, die alles naar zijn wil en besluit tot stand brengt, ons de bestemming (erfdeel) toebedeeld, in overeenstemming met zijn voornemen”

Efeziers 1:11

In Hem hebben we ons erfdeel ontvangen. Jezus is de eerstgeborene van de schepping, de Zoon van God. Hij heeft dus recht op Gods erfenis. Ons erfdeel is dat wij van God zijn en dat God van ons is, dankzij het offer van Jezus. De grootste erfenis die we maar kunnen krijgen is dat we dicht bij de Vader mogen leven. Die intimiteit mogen we al ervaren doordat we de Heilige Geest in ons hebben. Maar daarnaast is alles wat van God is, ook van ons: Zijn Koninkrijk, de nieuwe hemel en aarde.

Onze tien rijkdommen in Christus (7)

“zijn besluit om alles in de hemel en op aarde onder één hoofd, Christus, bijeen te brengen, omdat het Hem behaagde de voltooiing van de tijd te verwezenlijken met Christus.”

Efeziers 1:10

Alles wat in de hemel en op aarde is, zal onder één Hoofd, Christus worden samengevat. Wij zijn niet van Paulus, of van Apollos, van de paus, van die of die dominee of van die of die spreker. Wij zijn van Christus! We kleden ons met Zijn naam. We zijn christenen. We nóémen ons naar Hem, Christus. En Hij is ons Hoofd. Hij is het Hoofd van alles wat in de hemel en op aarde is.

Onze tien rijkdommen in Christus (6)

“Hij heeft ons in al zijn wijsheid en inzicht dit geheim onthuld: zijn besluit om alles in de hemel en op aarde onder één hoofd, Christus, bijeen te brengen”

Efeziers 1:8 en 9

Paulus gebruikt in dit hoofdstuk soms lange en moeilijke zinnen. Maar wat hier staat, komt er op neer, dat God ons inzicht heeft gegeven in zijn verlossingsplan dat Hij zich in Jezus had voorgenomen. Als je alle ellende om je heen ziet, onze gebroken wereld, en je zou niet weten dat God voor deze gebroken wereld een reddingsplan heeft, dan zou het leven hier zinloos zijn en zou je niet weten met welk doel God deze wereld heeft geschapen. In Jezus overwint genade! En Hij heeft ons het inzicht gegeven in dat reddingsplan. Het leven hier op aarde is kwetsbaar en klein maar nooit en te nimmer uitzichtloos of doelloos!

Onze tien rijkdommen in Christus (5)

“In Hem zijn wij door zijn bloed verlost en zijn onze zonden vergeven, dankzij de rijke genade die God ons in overvloed heeft geschonken.”

Efeziers 1:7

In Hem hebben wij onze verlossing. Wij zijn losgekocht door Zijn vergoten bloed. Losgekocht, dat doet denken aan een term uit de tijd van de slavernij. Een slaaf kon zich laten “vrijkopen”. En zoals een slaaf kon worden vrijgekocht om zo ook werkelijk vrij te zijn, zo zijn wij vrijgekocht van de slavernij van de zonde. De zonde leidt niet meer tot onze (eeuwige) dood. Wij zijn daarvan bevrijd! Halleluja!

Onze tien rijkdommen in Christus (4)

“tot eer van de grootheid van Gods genade, ons geschonken in zijn geliefde Zoon.”

Efeziers 1:6

God heeft ons begenadigd in zijn geliefde Zoon. Tot eer van de grootheid van Gods genade. Dat is een groots begrip, bijna overweldigend. God ziet genadig naar ons om. Hij laat niet los wat Hij begon, zingen we in een bekend lied. God heeft geen plan B. Hij gaat voort met Zijn plan, om ons te laten delen in de erfenis van Zijn geliefde Zoon. Begenadigd zijn, dat is een beetje ouderwets woord. Het is gevende genade, door een genadige, liefhebbende God.

Onze tien rijkdommen in Christus (3)

“en vol liefde heeft Hij ons naar zijn wil en verlangen voorbestemd om door Jezus Christus zijn kinderen te worden”

Efeziers 1:5

God heeft ons als zijn zonen en dochters aangenomen door Jezus Christus. We zijn uitverkoren in Christus, Hij is ons Hoofd. Omdat we tot Zijn lichaam behoren, zijn we in Hem begrepen. Doordat we door het geloof zijn ingelijfd in Christus, hebben we deel gekregen aan Gods huisgezin. Letterlijk staat er m: we zijn geadopteerd. Door de zondeval van ons vroegere hoofd Adam is de Vader-kind relatie verbroken en is de duivel onze vader geworden. Nu we geloven in Christus heeft God ons opnieuw aangenomen als zijn kinderen. Voel jij je ook een koningszoon, een koningsdochter?

Onze tien rijkdommen in Christus (2)

“In Christus immers heeft God, voordat de wereld gegrondvest werd, ons uitgekozen om heilig en zuiver voor Hem te staan”

Efeziers 1:4

Hij heeft ons in Hem (Christus) uitverkoren. Wat dat betekent? We zijn uitverkoren om heilig en onberispelijk te zijn voor Gods aangezicht. God heeft mensen uitverkoren tot zijn eer, tot lof van zijn heerlijkheid. Het gaat hier niet over wel of niet behouden zijn. Het gaat niet om ‘Jantje wel en Pietje niet’, maar om Christus. God heeft voor de grondlegging van de wereld een gemeente uitverkoren in Christus.

Onze tien rijkdommen in Christus (1)

“Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, die ons in de hemelsferen, in onze eenheid met Christus, met talrijke geestelijke zegeningen heeft gezegend.”

Efeziers 1:3

Efeziers is een koninklijke brief, geschreven aan de heiligen in Efeze, aan de gelovigen die één zijn in Christus Jezus, en dus kinderen van God in Christus. Paulus leidt ons in Efeze 1 enthousiast rond, in de trant van: Weet je wel, dat? Zie je dat? En heb je dát al opgemerkt? Paulus somt een hele lijst op van beloften en van zegeningen. In vers 3 zegt hij: dat wij met allerlei geestelijke zegeningen zijn gezegend. IN CHRISTUS. Dat is de kern. Wij zijn in Christus geen losse individuen. Wij maken deel uit van één Hoofd, Christus. En wat die geestelijke zegeningen zijn? Die geestelijke zegen kun je samenvatten in één woord: nl. de Heilige Geest zelf! Die Geest hebben we ontvangen in Christus. De Here Jezus heeft zelf de Geest ontvangen. Maar wat met ons Hoofd gebeurt, gebeurt ook met ons, de leden van zijn lichaam zijn immers in Hem begrepen. Is dat niet fantastisch nieuws, in een wereld die vooral kijkt naar het individu?

“Jullie hebben gehoord dat gezegd werd: “Je moet je naaste liefhebben en je vijand haten.” Dit zeg Ik daarover: heb je vijanden lief en bid voor wie jullie vervolgen; alleen dan zijn jullie werkelijk kinderen van je Vader in de hemel.”

Mattheus 5: 43 – 45

Als mensen je enorm pijn hebben gedaan, als mensen jou hebben gekwetst, wat moet je dan met deze tekst? Moet je altijd vergeven? Moet je ze écht liefhebben? Liefde voor mensen die je pijn doen gaat niet vanzelf. Gelukkig staat in deze tekst het ondubbelzinnige woordje “en”. En bid voor wie jullie vervolgen. (of pijn doen) Ga eerst in gebed tot God, die jóú oneindig liefheeft. Hij, die een en al liefde is, zal jou ook leren, hoe je die ander tóch liefdevol tegemoet kan treden. Dat vergt wilskracht en moed. En je hoeft ook niet over je heen te laten lopen! Als je zelf stáát in Gods liefde, straalt dit kracht uit. Een kracht die in staat is, om ook mensen die jou kwetsen, tóch liefdevol tegemoet te treden. En blijf bidden om een verandering van hun kwade hart.

“Wie zijn fouten verbergt, zal geen voorspoed kennen, wie ze toegeeft en vermijdt, krijgt vergeving.”

Spreuken 28:13

Een van de moeilijkste dingen is, om je fouten toe te geven. We zoeken vaak naar excuses voor ons gedrag. We vergoelijken de dingen die we verkeerd hebben gedaan. Ik kon niet anders. Ik zit nu een maal zo in elkaar. Maar wat wijzelf misschien voor onszelf als vergoelijkend zien; of niet zo erg; dat kan voor een ander toch heel anders zijn overgekomen. Hoe bevrijdend kan het dan zijn om gewoon te zeggen: sorry, dat ik je pijn heb gedaan. Sorry, dat ik je heb gekwetst. Sorry, het was niet zo bedoeld. Dan ontstaat er ruimte. Voor de ander, voor jou. Vergeving ontvangen; we vinden het vaak moeilijk. Omdat het impliceert, dat we iets verkeerds hebben gedaan. Heer, geef, dat ik mijn eigen ik opzij zet en tegen de ander kan zeggen: sorry, ik had het niet zo bedoeld, wil je me vergeven?

4^e Startzondag jaarthema (het gebed dat Jezus ons zelf leerde)

“En vergeef ons onze schulden, zoals ook wij anderen vergeven”.

Wij mogen leven in vrijheid – als mensen die ook elkaar vergeven. Jezus verwacht, dat we elkáár vergeven, zoals God ons heeft vergeven. Want wie anderen niet vergeeft, blijft gebonden. God wil dat we vrije mensen zijn, in wie de wonden uit het verleden kunnen gaan genezen. Gods koninkrijk breekt in ons door, wanneer we in een wereld vol verbittering en achterdocht een vergevende gemeenschap vormen.

“Maar wanneer de heilige Geest over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen om mijn getuigen te zijn in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria, tot aan de uiteinden van de aarde.’”

Handelingen 1: 8

Gisteren lazen we over de goddelijke ruil. Maar er heeft nog een ruiling plaatsgevonden: Jezus, die aanraakbaar en concreet was, gaat weg en belooft Zijn Trooster, de Heilige Geest. En in tegenstelling tot Jezus is de Heilige Geest niet aanraakbaar en concreet. Maar Hij is er wel degelijk! Net zoals je weet, dat er vitaminen in een sinaasappel zitten, terwijl je ze niet ziet, mag je geloven dat Gods Geest in jou woont, terwijl je Hem niet ziet. In de Bijbel is de Heilige Geest vaak wind of vuur. En zo laat Gods Geest zich ook vaak ervaren door ons. Hij communiceert met onze geest. Je kunt Zijn warmte voelen. Je kunt je door Hem laten aanvuren.

“Daarna voegde Hij zich weer bij de leerlingen en zei: ‘Liggen jullie daar nog steeds te slapen en te rusten? Het ogenblik is nabij waarop de Mensenzoon wordt uitgeleverd aan zondaars.”

Mattheus 26: 45

We zagen gisteren hoe de discipelen steeds weer in slaap vielen. Zou ik zelf overeind zijn gebleven, die nacht? Nee! De Olijfberg is de voorbode van de goddelijke ruil die God aanbiedt:
Ik wil jouw ontrouw- Ik ben trouw
Ik wil jouw zonden- Ik bied je vergeving
Ik wil jouw pijn- Ik geef jou vreugde
Ik wil jouw machteloosheid: Ik geef jou heerschappij
Kun jij voor jezelf benoemen wat je graag aan God geeft en wat Hij daarvoor in de plaats aan jou geeft?

“Hij zei tegen hen: ‘Ik ben diepbedroefd, tot stervens toe. Blijf hier met Mij waken.’”

Mattheus 26: 38

Jezus is dodelijk bedroefd. Wat doen de leerlingen? Ze slapen. Als Jezus zegt: bid met Mij, wat doen de leerlingen? Ze slapen. Wat leren wij hiervan? Hebben wij ook niet veel ja-maars in ons leven? Te druk, te moe, te veel afleiding? God weet hoe we in elkaar zitten. Ook daarvoor kwam Hij naar deze wereld en werd mens als wij. God wijst ons nooit af. Hij is oneindig goed. We hebben een Vader die ontzettend en oneindig veel van zijn ongehoorzame kinderen houdt. Ik kan U niet genoeg bedanken voor uw geduldige liefde met mij, zondig mens.

“Toen ze verder aten nam Jezus een brood, sprak het zegengebed uit, brak het brood en gaf de leerlingen ervan met de woorden: ‘Neem, eet, dit is mijn lichaam.’ En Hij nam een beker, sprak het dankgebed uit en gaf hun de beker met de woorden: ‘Drink allen hieruit, dit is mijn bloed, het bloed van het verbond, dat voor velen wordt vergoten tot vergeving van zonden.”

Mattheus 26: 26-28

Tijdens deze bijzondere Pesachmaaltijd leert Jezus zijn discipelen en ook óns een andere dimensie van de boodschap van Gods belofte, dat Hij zijn volk van slavernij naar de vrijheid leidt. Geen haastig gegeten brood, geen wijn als teken van bloed dat aan de deurposten werd gesmeerd. Echte vrijheid! Gebroken brood en uitgegoten wijn als teken dat Jezus’ lichaam werd gebroken en zijn bloed werd vergoten om ons de echte bevrijding te brengen: vergeving van zonde en schuld! Vrijspraak!

“Vroeg in de ochtend, toen het nog helemaal donker was, stond Hij op, ging naar buiten en liep naar een eenzame plek om daar te bidden.”

Marcus 1:35

Toen het nog donker was, ging Jezus naar buiten om de dag in alle rust met zijn Vader te beginnen. Wat kunnen wij toch veel van Jezus leren! Jezus was volkomen op de wil van Zijn Vader gericht. Voordat de dag begint, gaat Hij naar buiten om in alle rust met Zijn Vader de dag te beginnen. Het is vaak een wilsbesluit om vroeg op te staan en de dag met God te beginnen. Als Jezus dit al zo nodig had, hebben wij dat dan toch zéker nodig? Je hart delen met Hem en je laten vullen met zijn wijsheid.

“Toen het volk merkte dat Mozes lang wegbleef en maar niet van de berg af kwam, verdrongen ze zich om Aäron en eisten van hem: ‘Maak een god voor ons die voor ons uit kan gaan, want wat er gebeurd is met die Mozes, die ons uit Egypte heeft geleid, weten we niet.’”

Exodus 32: 1

Dan heb je als volk nog maar een week geleden de zee zien splijten…..en dan, zonder aarzelen…..deed Aäron, deed het volk. Het is zo bizar als je dit leest. Een downgrading van het vertrouwen op God. Maar gebeurt dat in ons leven ook niet vaak? Het zit even tegen en hup: je snapt niets meer van God. Een af<god brengt je van God>af. Wij hebben onze eigen afgoden en gouden kalveren: overmatig sporten, overmatig grip krijgen op….overmatige perfectie, overmatig scrollen op je telefoon en vul het zelf maar aan. Ik bid: God, bewaar mij voor tanend Godsbesef, want U, de Heilige en eeuwig trouwe God, U bent altijd in mij en om mij heen. Nooit ver weg. De vraag is: laat ik U ook echt binnenkomen?

“En het woord des Heren kwam tot mij: De handen van Zerubbabel hebben dit huis gegrondvest, zijn handen zullen het ook voltooien, en gij zult weten, dat de Here der heerscharen mij tot u gezonden heeft. Want wie veracht de dag der kleine dingen?”

Zacharia 4: 8-10 (NBG 51)

De context waarin deze tekst staat, was een enorm project: de bouw van de tempel. Het schoot alleen niet zo heel erg op. De mensen geloofden er niet zo heel erg meer in. Maar Gods perspectief is anders. Hij vraagt: “Want wie veracht de dag der kleine dingen?” Al het kleine werk, jouw en mijn kleine werken, al lijken ze misschien onbeduidend, in Gods ogen doen ze er toe! Wat is dat een heerlijk perspectief, ook voor dit nieuwe jaar. De dagen van de kleine dingen; mijn dagen zijn er soms helemaal mee gevuld. Maar in Gods ogen zijn de kleine dingen niet te min. Geniet daarom van al die kleine dingen die jouw dagen vullen. Het hoeft niet altijd groots en meeslepend te zijn.

“En opnieuw zei Hij: ‘Waarmee zal Ik het koninkrijk van God vergelijken? Het lijkt op zuurdesem die een vrouw mengde met drie zakken meel tot alle meel doordesemd was.’”

Lukas 13:20 en 21

Iedereen die brood bakt, weet wat desem doet, als gist in het deeg. Er is maar een klein beetje nodig om een wereld van verschil te maken. Maar dat kleine beetje doordesemt het hele brood. Zo is het ook met het Koninkrijk van God, het is niet aan te wijzen, in de trant van: het is daar en daar, het zit overal doordrongen in onze eigen, waarneembare wereld. Maar het heeft zo’n grote uitwerking! Waar het Koninkrijk van God de wereld doordesemt, daar bloeit het leven op. Waar ontdek jij de sporen van Gods koninkrijk? Waar bloeit voor jou het leven op? En hoe kun jij, als goed voornemen voor het nieuwe jaar, sporen van Gods Koninkrijk laten opbloeien?

“Oordeel niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. Want op grond van het oordeel dat je velt, zal over jou geoordeeld worden, en met de maat waarmee je meet, zal jou de maat genomen worden. Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen oog niet opmerkt?”

Mattheus 7: 1-3

Dit is ook een heel goed voornemen om het jaar te starten. Niet oordelen. Waarom niet? Jezus zegt het zelf in vers 3: we zijn niet eens in staat om op een reële manier naar onszelf te kijken. Laat staan, dat we anderen de maat kunnen nemen. Ik kan de ander beter loslaten en hem aan God toevertrouwen. Dan hoef ik niet te oordelen, want het oordeel laat ik aan God. En als ik niet oordeel, heb ik ruimschoots de tijd om nederig, vriendelijk, mild en innemend te zijn.

“Toen Jezus geboren was, in Betlehem in Judea, tijdens de regering van koning Herodes, kwamen er magiërs uit het Oosten in Jeruzalem aan. Ze vroegen: ‘Waar is de koning van de Joden die onlangs geboren is? Wij hebben namelijk zijn ster zien opgaan en zijn gekomen om Hem te aanbidden.’”

Mattheus 2: 1-2

De wijzen uit het oosten brachten allemaal geschenken mee. Maria en Jozef zullen beduusd zijn geweest. God heeft van ons geen geschenken nodig, behalve onszelf. Door Jezus heen steekt Hij Zijn hand uit naar ons. Het enige wat wij hoeven te doen, is Zijn hand aan te pakken, iedere dag opnieuw. Kom vandaag bij Hem met het grootste geschenk dat je Hem kunt geven: jijzelf. En vier dan en verheug je, net als de wijzen, met zeer grote vreugde! We zijn onderweg naar het eeuwige leven met de Allerhoogste. Een mooiere boodschap om dit jaar mee te starten is er niet!

“Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schallende cimbaal.”

1Korinthiërs 13: 1

Vandaag klinken er luide knallen. En met veel bombarie luiden we het oude jaar uit en het nieuwe jaar in. Feestvreugde over wat voorbij is en wat nieuw voor ons ligt. Verwachtingsvol gaan we het nieuwe jaar in. Zal het beter worden? De tekst van vandaag zet ons wel op scherp, maar ook meteen weer op ons nummer. Ik kan prachtige voornemens hebben, fantastische teksten uitspreken op de grens van oud naar nieuw, maar als ik geen liefde heb, échte liefde, dan wordt het een dreunende gong en een schallende cimbaal. Oorverdovend weinig liefdevol. Heer, laat mij dit goede voornemen hebben voor het nieuwe jaar: een beetje meer AGAPE liefde voor de mensen om mij heen.

“Geliefde broeders en zusters, laten wij elkaar liefhebben, want de liefde komt uit God voort. Ieder die liefheeft is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft kent God niet, want God is liefde.”

1Johannes 4: 7 en 8

God is liefde. Misschien heb je die woorden al heel vaak gehoord. Misschien hebben ze hun beteken is een beetje verloren voor jou. Misschien denk je: dat heb ik nou zo vaak gehoord…. God is toch ook toorn? God ként toorn, God kán toornen, God kán zich ongelofelijk boos maken over de zonde en het onrecht. Maar: God IS liefde. Zijn wezen is liefde. Zijn aard is liefde. Zijn natuur is liefde. God báárt liefde. Zo staat het ook in onze tekst van vandaag. De liefde komt uit God voort. Wij zijn geschapen naar het beeld van God. Dan kán het gewoon niet anders dan dat we ook elkáár liefhebben. De zonde zit ons hierbij vaak in de weg. Maar bedenk iedere keer: God is liefde en God brengt liefde voort. Hoe kan ik Uw liefde beantwoorden, Heer?

“Jezus antwoordde: ‘Het voornaamste is: “Luister, Israël! De Heer, onze God, is de enige Heer; heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht.” En daarna komt dit: “Heb uw naaste lief als uzelf.” Er zijn geen geboden belangrijker dan deze.’”

Marcus 12: 29-31

Voor Jezus horen deze twee geboden helemaal bij elkaar. Je kunt niet zeggen dat je God liefhebt, terwijl je een ander haat. Want deze geboden zijn onafscheidelijk van elkaar. Mijn liefde voor God wordt uitgedrukt door mijn liefde voor anderen. Ai…. Is er dan werk aan de winkel voor mij? Heb ik nog met bepaalde mensen iets goed te maken? Waar schuurt dit, voor mij? Voor jou?

“Geliefde broeders en zusters, als God ons zo heeft liefgehad, moeten ook wij elkaar liefhebben.”

1Johannes 4: 11

Gods liefde wordt voor ons zichtbaar gemaakt door de komst van zijn enige Zoon naar de wereld. God had zijn enige Zoon ervoor over om ervoor te zorgen dat er voor jou en mij een weg terug zou worden gebaand naar Hem. En nu God ons zó liefhad….. moeten we ook elkaar liefhebben. Dit is niet niks. Sinds de zondeval is onze blik op liefde veranderd. Wanneer wij liefhebben, willen we graag ontvangen. Het draait niet om de ander, maar om onszelf. Als we kijken naar de manier waarop God ons liefheeft, is dat echter geen ontvangende liefde. Het is een gevende liefde. Een liefde die ervoor kiest om lief te hebben, ongeacht wat de ander doet. Kan ik dat: de ander liefhebben ondanks….. vul maar in?

“we hebben verdriet maar toch zijn we altijd verheugd, we zijn arm maar toch maken we velen rijk, we bezitten niets maar toch hebben we alles.”

2 Korintiërs 6:10

Bijbelse VREUGDE heeft te maken met een fundamentele beslissing. Een beslissing van geloof en hoop in de kracht van Jezus. Het geloof, dat Jezus’ leven, vanaf zijn geboorte tot zijn dood en opstanding, fundamenteel is voor de redding van de mensheid. Van jou en mij. En deze fundamentele beslissing zet alles in een ander perspectief. We kunnen en mogen verdriet hebben. We missen geliefden. We hebben gaandeweg ons leven wellicht illusies verloren. We zijn onze baan kwijt. We kampen met ziekte. Jezus heeft het allemaal ook meegemaakt. Hij heeft verdriet gehad. Hij heeft gehuild. Maar omdat Hij de dood definitief heeft overwonnen, kunnen we vreugde ervaren. Ondanks verdriet. Kunnen we ons rijk voelen, ook al hebben we niet veel te besteden. We hebben namelijk alles. We hebben JEZUS.

“Opeens stond er een engel van de Heer bij hen en werden ze omgeven door de stralende luister van de Heer, zodat ze hevig schrokken. De engel zei tegen hen: ‘Wees niet bang, want ik kom jullie goed nieuws brengen dat grote vreugde betekent voor heel het volk: vandaag is in de stad van David jullie redder geboren. Hij is de Messias, de Heer.”

Lukas 2: 9-11

Goed nieuws! We snakken soms naar goed nieuws in tijden dat de berichten worden gedomineerd door oorlogen. We snakken er naar om van die oorlogen, al worden ze ver van ons bed uitgevochten, verlost te worden. De wereld is niet veilig, ook hier in Nederland niet. Waarom betekent de komst van Jezus de Messias, goed nieuws, ook voor ons? Omdat Hij het is Die ons echt zal redden van alle oorlog, alle ziekte, alle pijn. Zijn komst betekent grote VREUGDE. Geniet vandaag van het feit dat God zijn Zoon als een kwetsbaar kindje naar deze wereld stuurde, om haar definitief te verlossen van alle oorlog, alle pijn.

“Terwijl ze daar waren, brak de dag van haar bevalling aan, en ze bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene. Ze wikkelde Hem in doeken en legde Hem in een voederbak, omdat er voor hen geen plaats was in het gastenverblijf.”

Lukas 2: 6,7

Het wordt vaak romantisch voorgesteld, de geboorte van Jezus. Maar de omstandigheden in een stal waren niet zo romantisch. Een vermoeide Maria, die overal de deur werd geweigerd. Geen plaats…. Geen plaats….. Ga maar verder zoeken. De afwijzing om een goede verblijfplaats te vinden heeft Jezus een groot deel van zijn leven achtervolgd. Al snel na zijn geboorte moest het jonge gezin vluchten naar Egypte. Jezus zei het later zelf: ‘De vossen hebben holen, en de vogels in de lucht nesten, maar de Zoon des mensen heeft niets waarop Hij het hoofd kan neerleggen.’ Maar: mag Hij wel wonen in ons hart? Of sluiten we liever regelmatig de deur?

“In die tijd kondigde keizer Augustus een decreet af dat alle inwoners van het rijk zich moesten laten inschrijven. Deze eerste volkstelling vond plaats tijdens het bewind van Quirinius over Syrië. Iedereen ging op weg om zich te laten inschrijven, ieder naar de plaats waar hij vandaan kwam. Ook Jozef ging op weg om zich te laten inschrijven. Samen met Maria, zijn aanstaande vrouw, die zwanger was, reisde hij van de stad Nazaret in Galilea naar Judea, naar de stad van David die Betlehem heet, aangezien hij van David afstamde.”

Lukas 2: 1-5

Keizer Augustus had het van te voren niet bedacht, dat hij door de Allerhoogste God werd ingeschakeld om er voor te zorgen dat Jozef en Maria op weg gingen naar Bethlehem, omdat daar hun voorouders vandaan kwamen. De machtigen der aarde denken vaak dat zij alle touwtjes in handen hebben. En ze staan er niet bij stil dat ze vaak worden ingeschakeld in het plan van God. Het is daarom mooi om af en toe ook achterom te kijken. Zie ik Gods leiding, in de dingen die gebeuren, ook al leken ze op dat moment totaal onlogisch? Jozef en Maria gingen op weg en zo gaat de profetie in vervulling, dat de Redder der wereld in Bethlehem geboren zou worden.

“Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die Hij ons bewezen heeft in Christus Jezus, onze Heer.”

Romeinen 8: 38,39

“Till the moon and back” zeggen mensen wel eens om uit te drukken hoeveel ze van iemand houden. “Wie zal ons kunnen scheiden van de liefde van Christus?” Die vraag stelt Paulus hier vlak voor in het Bijbelgedeelte. En Paulus komt woorden tekort om te beschrijven hoe groot Gods liefde voor óns is, in Jezus Christus. Het gaat zijn voorstellingsvermogen te boven. En daarom gebruikt hij gewone menselijke beelden: lengte noch diepte; hoogte noch breedte. Het is niet te vatten in menselijke maten. Groter dan groot. Sta je er wel eens bij stil hoe onvoorstelbaar veel God van jou houdt?

Hij is als het licht van de morgen,
wanneer de zon opgaat,
een morgen zonder wolken;
als de glans na de regen,
die groen laat opkomen uit de aarde.

2 Samuël 23:1-4 (HSV)

Davids leven was niet gemakkelijk. Er was veel strijd. Strijd vóórdat hij koning werd. Strijd in zijn eigen gezin. Strijd in zijn hart vanwege afschuwelijke zonden. Veel donkere wolken boven zijn koningshuis. Maar wat zegt koning David nou? Er komt Iemand die alle wolken weg zal nemen! Wij weten nu dat David het over Jezus had. Jezus is als een morgen zonder wolken. Want als Hij komt, scheurt de hemel open en daalt God zelf neer, dwars door de donkere wolken heen. Als Hij komt, is er geen scheiding meer tussen God en mensen. Want Hijzelf zal de verbinding zijn tussen de hemel en de aarde. Engelen kondigen het aan, stralende lichten in een donkere nacht. Wijzen zien een stralende ster. En God zelf scheurde de hemel open: dit is mijn geliefde Zoon, in Hem vind Ik vreugde.

4^e zondag van Advent

“Haar man Jozef, die een rechtschapen mens was, wilde haar niet in opspraak brengen en dacht erover haar in stilte te verstoten. Toen hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer, die zei: ‘Jozef, zoon van David, wees niet bang je vrouw Maria bij je te nemen, want het kind dat ze draagt is verwekt door de heilige Geest. Ze zal een zoon baren. Geef Hem de naam Jezus, want Hij zal zijn volk bevrijden van hun zonden.’”

Mattheus 1:19-21

Het zal je maar gebeuren dat er ‘s nachts een engel in je droom verschijnt. En de engel spreekt je aan: Jozef, zoon van David. Niet zoon van Jakob (vers 16) maar zoon van David. Dat zet de droom meteen in het juiste perspectief. Dé grote Zoon van David zal als kind via Maria naar deze wereld komen. En de engel vertelt Jozef ook welke naam hij aan dit Kind moet geven: Jezus. Want, zo zegt de engel: Hij zal zijn volk bevrijden van hun zonden. Niet van de Romeinen, zoals veel mensen hoopten. De naam Jezus betekent: de HEER bevrijdt. Nee, niet van de Romeinen of van welke onderdrukker ook. De bevrijding is veel grootser, veel omvattender, oneindig veel rijker: bevrijding van zonde en schuld. Halleluja!

“Daarom zal de Heer zelf u een teken geven: de jonge vrouw is zwanger, zij zal spoedig een zoon baren en hem Immanuel noemen.´

Jesaja 7:14

Immanuel. Wij kennen die naam meestal wel. Het is de naam van onze kerk. En de naam heeft een prachtige betekenis: God met ons. De eerste keer dat deze naam in de Bijbel voorkomt is in onze tekst. Het is niet een veel voorkomende naam in Israël. Want wie noemt zijn kind nu: God met ons? En dat in een tijd dat God allesbehalve “met ons”, met Israël was. Sterker nog: het volk en zijn koning had zich van God afgekeerd. Jesaja heeft heel veel onheilsprofetiën over Israël uitgesproken. Maar Jesaja mocht ook profeteren van redding en heil. Temidden van alle chaos van die tijd: een kindje met de naam Immanuel. Als heenwijzing naar het echte kind van redding en heil: Immanuel, Jezus Christus, wiens geboorte wij binnenkort weer vieren!

“Hij zal een groot man worden en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd, en God, de Heer, zal Hem de troon van zijn vader David geven.”

Lukas 1:32

En de Heer zal Hém de troon van zijn vader David geven’. Het is dus niet Herodes die daar op dat moment zit, een nazaat van Ezau, maar Jezus, een nazaat van Jakob, van Israël. En Hij zal voor eeuwig koning zijn over het volk van Jakob. Wat zal het Maria ook geduizeld hebben. Haar kind? Zoon van God? Zitten op de troon van zijn vader David? Eeuwig heersen over het volk van Jacob? Al die namen, de hele voorgeschiedenis van Israël komt hier even voorbij. En dat in een tijd waarin er de Romeinse overheersing is, met vijandige koningen op de troon. Er is geloof én moed voor nodig om te zeggen: mij geschiede naar uw wil.

“Juich, hemel! Jubel, aarde! Bergen, breek uit in gejuich! De HEER heeft zijn volk getroost, Hij heeft zich over de armen ontfermd.”

Jesaja 49: 13

God laat het niet bij mooie woorden. God belooft vrijheid, een veilige tocht naar en aankomst in het door Hem eens beloofde land. Heel de aarde juicht als God zijn liefde waarmaakt. Een triomftocht van geluk. VREUGDE. Alles, waar het volk voor moest boeten, het onrecht, de onderdrukking van de weduwen en wezen, van de vreemdelingen, de grote schuld; het is betaald. God laat zijn volk weer terugkeren. Wat dit voor ons betekent? Dat God zijn beloften altijd nakomt. Misschien zie je het niet altijd, misschien zie je jouw leven als één groot duister gat; Je hébt Gods beloften van troost en ontferming. Durf je open te staan voor Gods beloften?

“De bevelen van de HEER zijn eenduidig: vreugde voor het hart. Het gebod van de HEER is helder: licht voor de ogen.”

Psalm 19: 9

We zien het niet altijd zo scherp, dat Gods geboden vreugde voor het hart zijn en dat ze ons verlichten op onze weg. Soms snappen we helemaal niets van God. Wees er op bedacht, dat satan altijd probeert om de mensheid voor de gek te houden. ‘Mag je dit of dat niet van God? Welnee joh…’ En we worden beloond met tijdelijk genot. Echte vreugde en echt genot liggen vaak in de simpelste dingen. De zon die schijnt, de knisperende sneeuw onder je voeten, het blijde snoetje van je (klein)kind. En je voelt en ervaart: God is goed. Wat er ook gebeurt. Laat je hart verwarmen met de echte vreugde, het échte licht in deze vaak zo donkere dagen van december.

“Laat de Heer uw vreugde blijven; ik zeg u nogmaals: wees altijd verheugd. Laat iedereen u kennen als vriendelijke mensen. De Heer is nabij.”

Filippenzen 4: 4

Welke dingen brengen geluk en vreugde? De Bijbel noemt verschillende dingen: de natuur, genieten van brood en wijn, genieten van familie, van kinderen. Dat zijn verschillende vreugdevolle omstandigheden. Maar wat, als dat weg valt? De Bijbel wijst op iets anders, namelijk op Gods liefde en beloften. Die geven echte vreugde, een diepere vreugde, ook of juist ondanks de omstandigheden. De vreugde van het geloof. De vreugde van hoop, te midden van moeilijke omstandigheden. Verdriet hebben, maar toch verheugd zijn. Dat heeft ook alles te maken met vertrouwen. Een vertrouwen dat dit aardse leven overstijgt, een vertrouwen dat God er altijd bij is, wat er ook gebeurt.

“Toen zong Mozes, samen met de Israëlieten, dit lied ter ere van de HEER: ‘Ik wil zingen voor de HEER, zijn macht en majesteit zijn groot! Paarden en ruiters wierp Hij in zee. De HEER is mijn sterkte, mijn beschermer, Hij heeft mij redding gebracht. Hij is mijn God, Hem wil ik eren, de God van mijn vader, Hem loof en prijs ik.”

Exodus 15: 1-2

VREUGDE. De vreugde van de Israëlieten was groot, toen ze veilig door de Rietzee waren getrokken. De vreugde van de Israëlieten wordt gewaarborgd door Gods beloftes over hun toekomstige bestemming, niet door hun huidige omstandigheden. Want ze zijn nog ver weg van hun toekomstige land. Ze moeten nog een hele woestijn door. Maar ze zijn bevrijd uit de slavernij en dat maakt hen uitzinnig van vreugde. Ze hebben de machtige hand van God gezien. De God van mijn vader, Hém loof en prijs ik!

3^e zondag van Advent

“Ik wil Christus kennen door de kracht van zijn opstanding te ervaren, door te delen in zijn lijden en aan Hem gelijk te worden in zijn dood, in de hoop ook zelf uit de dood op te staan.”

Filippenzen 3:10 en 11

Je hebt de neiging om onmiddellijk met Paulus in te stemmen. Dat wil ik ook. In Christus’ kracht een nieuw leven leiden. Wat kan er mooier zijn. Weg dat oude leven waarin je jezelf zo tegenvalt. Echt een nieuw en beter leven beginnen. Maar dan. Ineens komt er iets volkomen onverwachts. “Ik wil delen in zijn lijden en aan hem gelijk worden in zijn dood.”… Dat is wel wat anders dan ‘leven’. Lijden en dood. Wie zit daar nu op te wachten? En toch: Paulus heeft écht begrepen, waar het lijden en de dood van Jezus voor nodig waren. Dat was nodig om écht van de eeuwige dood verlost te worden. Opstaan in een nieuw leven, dát geeft HOOP, VREDE en VREUGDE.

“U leefde zonder hoop en zonder God in deze wereld. Maar nu bent u, die eens ver weg was, in Christus Jezus dichtbij gekomen, door zijn bloed.”

Efeziërs 2: 12, 13

In deze Advent tijd leven we toe naar het feest van de geboorte, de komst van Jezus, die de hoop was van Israël. Maar door Jezus geboorte, zijn lijden en sterven, werd Jezus de hoop voor álle volken. Gods heilsplan omvat de hele mensheid. God wil zó graag dat iedereen tot geloof komt in Zijn Zoon Jezus Christus, die de weg naar de Vader weer heeft vrijgemaakt. Want alleen ook zó kan de weg naar vrede tussen God en álle mensen tot stand worden gebracht.

“Blijf wel trouw aan het geloof, onwrikbaar gegrondvest in de hoop die het evangelie brengt, het evangelie dat u gehoord hebt en dat aan alle schepselen onder de hemel verkondigd is, en waarvan ik, Paulus, dienaar geworden ben.”

Kolossenzen 1: 23

Het goede nieuws brengt hoop. Maar die hoop moet je niet laten vervliegen. Oók aan hoop moet je trouw blijven. Paulus roept met klem op, om trouw te blijven aan het geloof, dat een onwrikbaar fundament in de hoop, die het evangelie brengt,  heeft gekregen. En wat bedoelt Paulus hiermee? De ‘hoop van het evangelie’ is niet de hoop om gered te worden door het evangelie, maar is Christus. Het evangelie is niet de samenvatting van een aantal regels die je moet houden; de inhoud van het evangelie is een Persoon. Als je door het geloof met Hem verbonden bent, zul je niets willen toelaten dat je zicht op Hem vermindert of wegneemt. En deze Christus is niet alleen onze hoop om gered te worden, wij worden ook bevrijd van de gevolgen van alle zonde en schuld; waardoor de vrede met God weer wordt hersteld.

“Toen de engelen waren teruggegaan naar de hemel, zeiden de herders tegen elkaar: ‘Laten we naar Betlehem gaan om met eigen ogen te zien wat er gebeurd is en wat de Heer ons bekend heeft gemaakt.’”

Lukas 2: 15

De herders gingen hoopvol op weg, nog helemaal onder de indruk van wat er was gebeurd. Het was niet maar één herder, die dit zag en hoorde, maar een groep herders. Ze spoorden elkaar aan: laten we gaan zien wat er is gebeurd en wat de Heer ons heeft bekendgemaakt. Want wat was de aankondiging? De Messias is geboren! Daar keek heel Israël hoopvol naar uit. Dus laten we gaan kijken! Een aankondiging, die gedaan werd door een grote groep zingende engelen. Dat was geen dagelijkse verschijning…. Maar ze gingen gehoorzaam op pad, deze herders, om Israëls hoop op échte vrede te gaan aanschouwen en aanbidden.

“Groot is de heerschappij en zonder einde de vrede voor de troon van David en voor zijn koninkrijk; ze zijn gegrondvest op recht en gerechtigheid en staan vast voor altijd en eeuwig. De HEER van de hemelse machten brengt dit in zijn vurige liefde tot stand.”

Jesaja 6:6

Dit is eigenlijk het evangelie in een notendop. God heeft een vurige liefde voor de mensheid, voor de wereld die Hij wilde, om in Zijn liefde te delen. Hij is de volmaakte Heerser over hemel en aarde. Zijn rijk is niet gevestigd op onrecht, maar op recht en gerechtigheid. Zijn rijk staat ook vast, voor eeuwig en altijd. En daarom zal Hij dit eeuwige vrederijk ook vast en zeker tot stand brengen. Omdat Zijn vurige liefde niet stopt bij onze zonden, maar omdat Hij het in zijn vurige liefde óndanks onze zonden tot stand zal brengen. Dat is nog eens HOOP!

“Een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven; de heerschappij rust op zijn schouders. Deze namen zal hij dragen: Wonderbare raadsman, Sterke God, Eeuwige vader, Vredevorst.

Jesaja 6: 5

Jesaja profeteert hier van iets dat nog moet gebeuren: de geboorte van de Zoon van God. Jesaja geeft het volk hiermee hoop in een duistere tijd, want Jesaja leefde ook in een duistere tijd. Jesaja gaf hoop en verwachting en hij profeteert ook van de prachtige namen die dit Kind zal dragen: Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst. Jezus is niet alleen écht God (Sterke God), Hij is ook onze Eeuwige Vader. En Hij is onze echte en enige Vredevorst, de enige Vredevorst die ook daadwerkelijk echte vrede kan bewerkstelligen. De vrede tussen God en mensen.

“Moge de HEER u zegenen en u beschermen, moge de HEER het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn, moge de HEER u zijn gelaat toewenden en u vrede geven.”

Numeri 6:24-26

Elke zondag in miljoenen kerken klinkt aan het einde van de dienst de zegenbede uit Numeri, in soortgelijke bewoordingen. Is dat geen prachtige gedachte? Miljoenen verschillende preken, miljoenen verschillende gebeden, maar aan het eind van de dienst krijgt iedere christen de zegenbede over zichzelf uitgesproken. Zegen, bescherming, licht, genade en tenslotte vrede. Met de vrede van God mag je de nieuwe week in. Ik bid: laat uw vrede, die U zo kostbaar over mij uitspreekt, dan ook heersen in mijn hart.

2^e zondag van Advent

“In deze hoop zijn we gered. Als we echter nu al zouden zien waarop we hopen, zou het geen hoop meer zijn. Wie hoopt er nog op wat hij al kan zien? Maar als wij hopen op wat we nog niet zien, blijven we in afwachting daarvan volharden.”

Romeinen 8: 24,25

Als je weet wat je voor je verjaardag krijgt….hoef je niet meer te hopen dat je het ook echt krijgt. Bijbels hopen heeft ook te maken met verwachting en volharding. Houd vol! Houd moed! Gods koninkrijk komt écht in zijn volle glorie én volmaaktheid. De verlossing van ons sterfelijk bestaan komt elke dag een stukje dichterbij. Wanneer? Dat weet God alleen. Blijf daarom verwachtingsvol leven in de wetenschap dat de volmaaktheid aanstaande is.

“Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus: in zijn grote barmhartigheid heeft Hij ons door de opstanding van Jezus Christus uit de dood opnieuw geboren doen worden en ons zo levende hoop gegeven. Er wacht u, die vanwege uw geloof door Gods kracht wordt beschermd, in de hemel een onvergankelijke, ongerepte erfenis die nooit verwelkt. U ziet de redding tegemoet, die klaarligt om aan het einde van de tijd geopenbaard te worden.”

1Petrus 1: 3-5

Levende hoop. Hoop doet leven, zeggen wij wel eens. Hoop is belangrijk. Als er niets meer is om op te hopen, wordt het leven donker en uitzichtloos. Waar leef je dan nog voor? Petrus spreekt de mensen aan met een stellig, zeker weten, dat er hoop is. En niet zomaar hoop. Levende hoop! Want Jezus stierf niet alleen voor onze zonden, Hij stond ook weer op uit de dood! En zó overwon hij ook de eeuwige straf, (de eeuwige dood) op die zonden. Jezus leeft! Jezus is onze levende hoop. En daardoor mogen ook wij altijd hoop hebben.

“Laten we zonder te wankelen datgene blijven belijden waarop we hopen, want Hij die de belofte heeft gedaan is trouw.”

Hebreeën 10:23

“Rendementen uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst.” Ken je die uitspraak? Dat geldt voor menselijke zaken en menselijke dingen. Maar niet voor God! Zijn bewezen trouw uit het verleden biedt garantie voor de toekomst kijk daarom ook regelmatig achterom. Hoe heeft God zijn trouw bewezen aan jou? Welke zegeningen kun je aanwijzen? Dat vlakt niet uit, hoe moeilijk je het misschien nú hebt. Schreeuw het daarom ook gerust uit naar God. Maar blijf hoop houden! Hij is trouw.

“De zoon veracht zijn vader, de dochter verzet zich tegen haar moeder, de schoondochter tegen haar schoonmoeder, en huisgenoten blijken vijanden. Maar ik, ik blijf uitzien naar de HEER, ik blijf hopen op de God die mij redding zal brengen. Hij zal mij horen, mijn God.”

Micha 7: 6-8

Moeilijke omstandigheden: Micha wist er alles van. Zijn volk zat in zo’n duistere periode. Leven en overeind blijven is vaak topsport. Als er geen hoop op betere tijden zou zijn, zou je er onder bezwijken. Ook Micha leefde in een tijd van onrecht en kwaad. En tóch: Micha kijkt omhoog. Daar komt zijn hoop vandaan. Want hoop is niet gebaseerd op omstandigheden. Hoop is gebaseerd op beloften en een zeker weten dat het beter wordt. Micha kijkt omhoog, naar God. En hoop doet leven.

“mijn ziel verlangt naar de Heer, meer dan wachters naar de morgen, meer dan wachters uitzien naar de morgen. Israël, hoop op de HEER! Bij de HEER is genade, bij Hem is bevrijding, altijd weer.”

Psalm 130: 6,7

Bijbelse hoop is afhankelijk van Gods karakter als basis voor het vertrouwen dat de toekomst beter zal zijn dan het heden. Bij God is genade, altijd weer. Bij God is bevrijding, altijd weer. Dat heeft de pelgrim in dit lied ook echt zelf ervaren. Wij zijn óók pelgrims, onderweg naar een beter Vaderland. Hoe meer wij Gods karakter leren kennen, hoe meer hoop wij kunnen hebben. Het is een oproep: Israël, hoop op de Heer! En vul gerust je eigen naam in, als je het moeilijk hebt: (ik, ……) hoop op de Heer!

“Moge God, die ons hoop geeft, u in het geloof geheel en al vervullen met vreugde en vrede, zodat uw hoop steeds blijft toenemen door de kracht van de heilige Geest.”

Romeinen 15:13

In deze tijd van Advent staan we stil bij HOOP, VREUGDE en VREDE. Hoop, vreugde, vrede. Wat geeft jou hoop, vreugde, vrede? Als je op iets kunt hopen, kun je moed houden. Als je de hoop verliest, verlies je ook de moed om het vol te houden. Advent is de tijd van uitzien. Uitzien naar Jezus. We leven toe naar het feest van zijn geboorte. Niet groots, niet meeslepend. Een “gewoon” kind, van “gewone” ouders. Maar wel met een Hemelse Vader! Dat geeft grond onder je voeten, dat is de rots onder je bestaan. Dat geeft ook óns de grond onder ons bestaan. Want dankzij Jezus hebben wij ook een Hemelse Vader. Dat geeft hoop in een wereld die bij tijd en wijle knap hopeloos lijkt. Ik bid je HOOP toe.

3e Startzondag jaarthema (het gebed dat Jezus ons zelf leerde)
1^e zondag van Advent

“Geef ons vandaag het brood, dat wij nodig hebben”

We leven nu nog in een wereld vol onrecht en gebrokenheid. Een klein deel heeft veel te veel, terwijl een groot deel van de wereldgemeenschap in armoede leeft. Het maakt ons vaak onmachtig, wat kunnen wij doen om het onrecht te herstellen? Maar er is HOOP, dwars door alle onrecht heen. We weten dat er een nieuwe wereld komt, waarin God het hele leven herstelt. En we mogen nú al leven vanuit die hoopvolle verwachting, die hoopvolle toekomst. Elke kerk is geroepen een gemeenschap te zijn van recht en gerechtigheid, die opkomt voor armen en verdrukten – als een voorpost van Gods nieuwe wereld.

“Al gaat mijn weg door een donker dal, ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij, uw stok en uw staf, zij geven mij moed.”

Psalm 23:4

De donkere dalen van ons leven….we hebben er allemaal wel eens mee te dealen. Dan zien we donkere muren om ons heen. Geen uitzicht, geen hoop, geen toekomst. Heel veel van dit “zien” zit ons ons denken. Dan denken we dat we er niet over heen komen. Dan denken we dat er geen hoop en uitzicht meer is. Houd je dan vast aan de woorden die óók in dit vers staan: U, God, bent bij mij. U levert de voorhoede, de achterhoede en de zijhoede gevechten. Uw stok en staf beschermen mij voor donkere gedachten. Laten uw stok en uw staf mij ook geleiden naar de uitgang van dit donkere dal. Want daar wacht uw stralende licht ons op!

“Daar ging hij een grot binnen om er de nacht door te brengen. Toen richtte de HEER zich tot hem met de woorden: ‘Elia, wat doe je hier?’”
“Toen Elia dat hoorde, sloeg hij zijn mantel voor zijn gezicht. Hij kwam naar buiten en ging in de opening van de grot staan. Toen klonk een stem, die tegen hem zei: ‘Elia, wat doe je hier?’”

1Koningen 19: 9 en 13

Elia had 40 dagen en 40 nachten door de woestijn gelopen tot hij bij de berg Horeb aankwam, de berg van God, zo staat er in vers 8. En dan vraagt God: Elia, wat doe je hier? In vers 13 klinkt dezelfde vraag nog een keer: Elia, wat doe je hier? Ja hallo God, wat denkt U? Ik kom hier om U te zoeken. Ik ben klaar met mijn leven en klaar met dat ongehoorzame volk. En dan stuurt God Elia toch terug. Hij heeft nog een missie te volbrengen. Stel jij jezelf ook wel eens de vraag: wat doe ik hier eigenlijk? Vraagt God ook wel eens aan jou: wat doe je hier? Ga eens in alle rust buiten op een bankje zitten. God hier ben ik. Ik weet vaak niet wat ik moet doen of wat ik hier doe. Wilt U het mij laten weten?

“De HEER was op de top van de Sinai neergedaald. Hij vroeg Mozes naar Hem toe te komen, en Mozes ging naar boven.”

Exodus 19:20

Wat moet dit voor Mozes een overweldigend moment zijn geweest. Dat de heilige God je vraagt om naar Hem toe te komen. En Mozes ging gehoorzaam. Horen wij God nog spreken? Nemen we de tijd om te luisteren wat Hij ons wil zeggen? Vind je het moeilijk om Gods stem te verstaan? Want God spreekt ook nu nog steeds. Maar dan moeten we in de herrie van alle dag en te midden tussen alle afleiding wel leren luisteren. Hoe? Probeer de SOAP methode eens, als je de Bijbel openslaat en gaat lezen.
S: Scripture: Schrijf de Bijbeltekst op
O: Observatie: wat valt je op?
A: Applicatie: pas de tekst op jezelf toe.
P: Pray: bid of God tegen je wil spreken. Sta open voor wat Hij wil zeggen.

“Toen Mozes de HEER vertelde wat het volk had geantwoord, zei de HEER hem ook: ‘Ga terug naar het volk en zorg ervoor dat ze zich vandaag en morgen heiligen, en laten ze hun kleren wassen. Bij het aanbreken van de derde dag moeten ze gereed zijn, want op die dag zal de HEER voor de ogen van heel het volk neerdalen op de Sinai.”

Exodus 19:10 en 11

Na heel veel gebeurtenissen heeft Mozes het volk uit Egypte geleid om God te vereren op Zijn heilige berg. Maar net zoals Mozes niet zomaar tot God kon naderen, moet ook het volk zich voorbereiden op de ontmoeting met de heilige God. De Israëlieten moeten hun kleren wassen en zich heiligen. Op de derde dag moeten ze daarmee klaar zijn. En dan zal God neerdalen op de Sinaï. Onvoorstelbaar indrukwekkend moet dat zijn geweest. Die duizenden mensen in stilte en geordend aan de voet van de berg en God die neerdaalt uit de hemel. Het gaat mijn voorstellingsvermogen te boven. Wat doet zo’n beeld met jou?

“Mozes bracht het antwoord van het volk aan de HEER over, waarop de HEER tegen hem zei: ‘Ik kom naar je toe in een donkere wolk, dan kan iedereen het horen wanneer Ik met je spreek en zullen ze voor altijd vertrouwen in je hebben.’”

Exodus 19: 9

Het volk moest zich voorbereiden op een ontmoeting met God. God had eerst vanaf de berg naar Mozes geroepen en hem gezegd dat hij de woorden van God moest overbrengen aan het volk. Nu zegt God dat Hij naar Mozes toe komt in een donkere wolk om tot hem te spreken. In de Bijbel lezen we dat we God ook in een lichte wolk kunnen ontmoeten, in de koelte, in een windvlaag, in de stilte. En God spreekt tot ons nog het meest in Zijn Woord, dat we dagelijks bij ons kunnen hebben. “Spreek O Heer, door uw heilig Woord, dat ons hart U hoort en verzadigd wordt.”

Vader,
Tot U kom ik met mijn gebed,
om mijn geliefde die zo verward is geraakt,
die mij niet meer zomaar herkent,
maar die ik zelf ook niet meer ken;
de veranderingen zijn zo groot.
U wil ik bidden om kracht.
Wilt U bij mijn geliefde zijn,
die leeft in een leven van vergeten en verwarring.
Herinner uw geliefde mens, uw kind.

Jezus Christus,
U kent het mensenleven
en weet van eenzaamheid en lijden.
Wilt U mij troosten in mijn zorgen en verdriet
als ik mijn geliefde zo afhankelijk zie worden.
Schenk mij uw nabijheid en hoop.
Wees met mijn geliefde als het levenseinde nadert,
de adem nog zo kwetsbaar wordt geblazen.
Wilt U mij de rust geven om nabij te kunnen zijn,
tot in de laatste uren.

Heilige Geest,
Ieder moment van de dag gaat U mee,
bent U in ons, als levensadem en bezieling.
Ga zo met ons mee, met mij en mijn geliefde.
Dat U ons sterkt als het zwaar is
om het leven te zien aftakelen
en daaraan te lijden.
Wilt U ons opbeuren als ons dat zelf niet lukt.
Dat we opnieuw de energie ontdekken
waarmee U ons vervult.

Zo bid ik U, liefdevolle God,
in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest.
Amen
^{Door Tim van Iersel}

Eeuwigheidszondag

God,
rond het overlijden van geliefden, vrienden, bekenden zijn wij hier samengekomen.
De handen die we konden aanraken,
de stem die we konden horen,
de blik die we konden ontmoeten…
We moeten loslaten.

We worden er stil van.

We worden stil omdat in de stilte
ons hart de ruimte mag vinden om te spreken.
Van verdriet en van mooie herinneringen.

Laat in het suizen van een zachte stilte
uw aanwezigheid ons troosten.
En laat ons telkens die stilte zoeken
als plaats van troost én als plaats van hoop.
Troost dat uw levensadem onze laatste ademtocht draagt.
Hoop dat uw levende stem de doodse stilte doorbreekt.

God, wij bidden voor allen die door verdriet of pijn
deze stilte niet kunnen vinden.
Help ons om het bij elkaar uit te houden.
Om met elkaar mee te gaan op de weg van leven en sterven.

Nu wij loslaten,
omvat ons leven door uw hand.
In Christus’ naam.

Amen
(dichter onbekend)