Nieuws

“Wie zijn fouten verbergt, zal geen voorspoed kennen, wie ze toegeeft en vermijdt, krijgt vergeving.”

Spreuken 28:13

Een van de moeilijkste dingen is, om je fouten toe te geven. We zoeken vaak naar excuses voor ons gedrag. We vergoelijken de dingen die we verkeerd hebben gedaan. Ik kon niet anders. Ik zit nu een maal zo in elkaar. Maar wat wijzelf misschien voor onszelf als vergoelijkend zien; of niet zo erg; dat kan voor een ander toch heel anders zijn overgekomen. Hoe bevrijdend kan het dan zijn om gewoon te zeggen: sorry, dat ik je pijn heb gedaan. Sorry, dat ik je heb gekwetst. Sorry, het was niet zo bedoeld. Dan ontstaat er ruimte. Voor de ander, voor jou. Vergeving ontvangen; we vinden het vaak moeilijk. Omdat het impliceert, dat we iets verkeerds hebben gedaan. Heer, geef, dat ik mijn eigen ik opzij zet en tegen de ander kan zeggen: sorry, ik had het niet zo bedoeld, wil je me vergeven?

4^e Startzondag jaarthema (het gebed dat Jezus ons zelf leerde)

“En vergeef ons onze schulden, zoals ook wij anderen vergeven”.

Wij mogen leven in vrijheid – als mensen die ook elkaar vergeven. Jezus verwacht, dat we elkáár vergeven, zoals God ons heeft vergeven. Want wie anderen niet vergeeft, blijft gebonden. God wil dat we vrije mensen zijn, in wie de wonden uit het verleden kunnen gaan genezen. Gods koninkrijk breekt in ons door, wanneer we in een wereld vol verbittering en achterdocht een vergevende gemeenschap vormen.

“Maar wanneer de heilige Geest over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen om mijn getuigen te zijn in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria, tot aan de uiteinden van de aarde.’”

Handelingen 1: 8

Gisteren lazen we over de goddelijke ruil. Maar er heeft nog een ruiling plaatsgevonden: Jezus, die aanraakbaar en concreet was, gaat weg en belooft Zijn Trooster, de Heilige Geest. En in tegenstelling tot Jezus is de Heilige Geest niet aanraakbaar en concreet. Maar Hij is er wel degelijk! Net zoals je weet, dat er vitaminen in een sinaasappel zitten, terwijl je ze niet ziet, mag je geloven dat Gods Geest in jou woont, terwijl je Hem niet ziet. In de Bijbel is de Heilige Geest vaak wind of vuur. En zo laat Gods Geest zich ook vaak ervaren door ons. Hij communiceert met onze geest. Je kunt Zijn warmte voelen. Je kunt je door Hem laten aanvuren.

“Daarna voegde Hij zich weer bij de leerlingen en zei: ‘Liggen jullie daar nog steeds te slapen en te rusten? Het ogenblik is nabij waarop de Mensenzoon wordt uitgeleverd aan zondaars.”

Mattheus 26: 45

We zagen gisteren hoe de discipelen steeds weer in slaap vielen. Zou ik zelf overeind zijn gebleven, die nacht? Nee! De Olijfberg is de voorbode van de goddelijke ruil die God aanbiedt:
Ik wil jouw ontrouw- Ik ben trouw
Ik wil jouw zonden- Ik bied je vergeving
Ik wil jouw pijn- Ik geef jou vreugde
Ik wil jouw machteloosheid: Ik geef jou heerschappij
Kun jij voor jezelf benoemen wat je graag aan God geeft en wat Hij daarvoor in de plaats aan jou geeft?

“Hij zei tegen hen: ‘Ik ben diepbedroefd, tot stervens toe. Blijf hier met Mij waken.’”

Mattheus 26: 38

Jezus is dodelijk bedroefd. Wat doen de leerlingen? Ze slapen. Als Jezus zegt: bid met Mij, wat doen de leerlingen? Ze slapen. Wat leren wij hiervan? Hebben wij ook niet veel ja-maars in ons leven? Te druk, te moe, te veel afleiding? God weet hoe we in elkaar zitten. Ook daarvoor kwam Hij naar deze wereld en werd mens als wij. God wijst ons nooit af. Hij is oneindig goed. We hebben een Vader die ontzettend en oneindig veel van zijn ongehoorzame kinderen houdt. Ik kan U niet genoeg bedanken voor uw geduldige liefde met mij, zondig mens.

“Toen ze verder aten nam Jezus een brood, sprak het zegengebed uit, brak het brood en gaf de leerlingen ervan met de woorden: ‘Neem, eet, dit is mijn lichaam.’ En Hij nam een beker, sprak het dankgebed uit en gaf hun de beker met de woorden: ‘Drink allen hieruit, dit is mijn bloed, het bloed van het verbond, dat voor velen wordt vergoten tot vergeving van zonden.”

Mattheus 26: 26-28

Tijdens deze bijzondere Pesachmaaltijd leert Jezus zijn discipelen en ook óns een andere dimensie van de boodschap van Gods belofte, dat Hij zijn volk van slavernij naar de vrijheid leidt. Geen haastig gegeten brood, geen wijn als teken van bloed dat aan de deurposten werd gesmeerd. Echte vrijheid! Gebroken brood en uitgegoten wijn als teken dat Jezus’ lichaam werd gebroken en zijn bloed werd vergoten om ons de echte bevrijding te brengen: vergeving van zonde en schuld! Vrijspraak!

“Vroeg in de ochtend, toen het nog helemaal donker was, stond Hij op, ging naar buiten en liep naar een eenzame plek om daar te bidden.”

Marcus 1:35

Toen het nog donker was, ging Jezus naar buiten om de dag in alle rust met zijn Vader te beginnen. Wat kunnen wij toch veel van Jezus leren! Jezus was volkomen op de wil van Zijn Vader gericht. Voordat de dag begint, gaat Hij naar buiten om in alle rust met Zijn Vader de dag te beginnen. Het is vaak een wilsbesluit om vroeg op te staan en de dag met God te beginnen. Als Jezus dit al zo nodig had, hebben wij dat dan toch zéker nodig? Je hart delen met Hem en je laten vullen met zijn wijsheid.

“Toen het volk merkte dat Mozes lang wegbleef en maar niet van de berg af kwam, verdrongen ze zich om Aäron en eisten van hem: ‘Maak een god voor ons die voor ons uit kan gaan, want wat er gebeurd is met die Mozes, die ons uit Egypte heeft geleid, weten we niet.’”

Exodus 32: 1

Dan heb je als volk nog maar een week geleden de zee zien splijten…..en dan, zonder aarzelen…..deed Aäron, deed het volk. Het is zo bizar als je dit leest. Een downgrading van het vertrouwen op God. Maar gebeurt dat in ons leven ook niet vaak? Het zit even tegen en hup: je snapt niets meer van God. Een af<god brengt je van God>af. Wij hebben onze eigen afgoden en gouden kalveren: overmatig sporten, overmatig grip krijgen op….overmatige perfectie, overmatig scrollen op je telefoon en vul het zelf maar aan. Ik bid: God, bewaar mij voor tanend Godsbesef, want U, de Heilige en eeuwig trouwe God, U bent altijd in mij en om mij heen. Nooit ver weg. De vraag is: laat ik U ook echt binnenkomen?

“En het woord des Heren kwam tot mij: De handen van Zerubbabel hebben dit huis gegrondvest, zijn handen zullen het ook voltooien, en gij zult weten, dat de Here der heerscharen mij tot u gezonden heeft. Want wie veracht de dag der kleine dingen?”

Zacharia 4: 8-10 (NBG 51)

De context waarin deze tekst staat, was een enorm project: de bouw van de tempel. Het schoot alleen niet zo heel erg op. De mensen geloofden er niet zo heel erg meer in. Maar Gods perspectief is anders. Hij vraagt: “Want wie veracht de dag der kleine dingen?” Al het kleine werk, jouw en mijn kleine werken, al lijken ze misschien onbeduidend, in Gods ogen doen ze er toe! Wat is dat een heerlijk perspectief, ook voor dit nieuwe jaar. De dagen van de kleine dingen; mijn dagen zijn er soms helemaal mee gevuld. Maar in Gods ogen zijn de kleine dingen niet te min. Geniet daarom van al die kleine dingen die jouw dagen vullen. Het hoeft niet altijd groots en meeslepend te zijn.

“En opnieuw zei Hij: ‘Waarmee zal Ik het koninkrijk van God vergelijken? Het lijkt op zuurdesem die een vrouw mengde met drie zakken meel tot alle meel doordesemd was.’”

Lukas 13:20 en 21

Iedereen die brood bakt, weet wat desem doet, als gist in het deeg. Er is maar een klein beetje nodig om een wereld van verschil te maken. Maar dat kleine beetje doordesemt het hele brood. Zo is het ook met het Koninkrijk van God, het is niet aan te wijzen, in de trant van: het is daar en daar, het zit overal doordrongen in onze eigen, waarneembare wereld. Maar het heeft zo’n grote uitwerking! Waar het Koninkrijk van God de wereld doordesemt, daar bloeit het leven op. Waar ontdek jij de sporen van Gods koninkrijk? Waar bloeit voor jou het leven op? En hoe kun jij, als goed voornemen voor het nieuwe jaar, sporen van Gods Koninkrijk laten opbloeien?

“Oordeel niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. Want op grond van het oordeel dat je velt, zal over jou geoordeeld worden, en met de maat waarmee je meet, zal jou de maat genomen worden. Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen oog niet opmerkt?”

Mattheus 7: 1-3

Dit is ook een heel goed voornemen om het jaar te starten. Niet oordelen. Waarom niet? Jezus zegt het zelf in vers 3: we zijn niet eens in staat om op een reële manier naar onszelf te kijken. Laat staan, dat we anderen de maat kunnen nemen. Ik kan de ander beter loslaten en hem aan God toevertrouwen. Dan hoef ik niet te oordelen, want het oordeel laat ik aan God. En als ik niet oordeel, heb ik ruimschoots de tijd om nederig, vriendelijk, mild en innemend te zijn.

“Toen Jezus geboren was, in Betlehem in Judea, tijdens de regering van koning Herodes, kwamen er magiërs uit het Oosten in Jeruzalem aan. Ze vroegen: ‘Waar is de koning van de Joden die onlangs geboren is? Wij hebben namelijk zijn ster zien opgaan en zijn gekomen om Hem te aanbidden.’”

Mattheus 2: 1-2

De wijzen uit het oosten brachten allemaal geschenken mee. Maria en Jozef zullen beduusd zijn geweest. God heeft van ons geen geschenken nodig, behalve onszelf. Door Jezus heen steekt Hij Zijn hand uit naar ons. Het enige wat wij hoeven te doen, is Zijn hand aan te pakken, iedere dag opnieuw. Kom vandaag bij Hem met het grootste geschenk dat je Hem kunt geven: jijzelf. En vier dan en verheug je, net als de wijzen, met zeer grote vreugde! We zijn onderweg naar het eeuwige leven met de Allerhoogste. Een mooiere boodschap om dit jaar mee te starten is er niet!

“Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schallende cimbaal.”

1Korinthiërs 13: 1

Vandaag klinken er luide knallen. En met veel bombarie luiden we het oude jaar uit en het nieuwe jaar in. Feestvreugde over wat voorbij is en wat nieuw voor ons ligt. Verwachtingsvol gaan we het nieuwe jaar in. Zal het beter worden? De tekst van vandaag zet ons wel op scherp, maar ook meteen weer op ons nummer. Ik kan prachtige voornemens hebben, fantastische teksten uitspreken op de grens van oud naar nieuw, maar als ik geen liefde heb, échte liefde, dan wordt het een dreunende gong en een schallende cimbaal. Oorverdovend weinig liefdevol. Heer, laat mij dit goede voornemen hebben voor het nieuwe jaar: een beetje meer AGAPE liefde voor de mensen om mij heen.

“Geliefde broeders en zusters, laten wij elkaar liefhebben, want de liefde komt uit God voort. Ieder die liefheeft is uit God geboren en kent God. Wie niet liefheeft kent God niet, want God is liefde.”

1Johannes 4: 7 en 8

God is liefde. Misschien heb je die woorden al heel vaak gehoord. Misschien hebben ze hun beteken is een beetje verloren voor jou. Misschien denk je: dat heb ik nou zo vaak gehoord…. God is toch ook toorn? God ként toorn, God kán toornen, God kán zich ongelofelijk boos maken over de zonde en het onrecht. Maar: God IS liefde. Zijn wezen is liefde. Zijn aard is liefde. Zijn natuur is liefde. God báárt liefde. Zo staat het ook in onze tekst van vandaag. De liefde komt uit God voort. Wij zijn geschapen naar het beeld van God. Dan kán het gewoon niet anders dan dat we ook elkáár liefhebben. De zonde zit ons hierbij vaak in de weg. Maar bedenk iedere keer: God is liefde en God brengt liefde voort. Hoe kan ik Uw liefde beantwoorden, Heer?

“Jezus antwoordde: ‘Het voornaamste is: “Luister, Israël! De Heer, onze God, is de enige Heer; heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht.” En daarna komt dit: “Heb uw naaste lief als uzelf.” Er zijn geen geboden belangrijker dan deze.’”

Marcus 12: 29-31

Voor Jezus horen deze twee geboden helemaal bij elkaar. Je kunt niet zeggen dat je God liefhebt, terwijl je een ander haat. Want deze geboden zijn onafscheidelijk van elkaar. Mijn liefde voor God wordt uitgedrukt door mijn liefde voor anderen. Ai…. Is er dan werk aan de winkel voor mij? Heb ik nog met bepaalde mensen iets goed te maken? Waar schuurt dit, voor mij? Voor jou?

“Geliefde broeders en zusters, als God ons zo heeft liefgehad, moeten ook wij elkaar liefhebben.”

1Johannes 4: 11

Gods liefde wordt voor ons zichtbaar gemaakt door de komst van zijn enige Zoon naar de wereld. God had zijn enige Zoon ervoor over om ervoor te zorgen dat er voor jou en mij een weg terug zou worden gebaand naar Hem. En nu God ons zó liefhad….. moeten we ook elkaar liefhebben. Dit is niet niks. Sinds de zondeval is onze blik op liefde veranderd. Wanneer wij liefhebben, willen we graag ontvangen. Het draait niet om de ander, maar om onszelf. Als we kijken naar de manier waarop God ons liefheeft, is dat echter geen ontvangende liefde. Het is een gevende liefde. Een liefde die ervoor kiest om lief te hebben, ongeacht wat de ander doet. Kan ik dat: de ander liefhebben ondanks….. vul maar in?

“we hebben verdriet maar toch zijn we altijd verheugd, we zijn arm maar toch maken we velen rijk, we bezitten niets maar toch hebben we alles.”

2 Korintiërs 6:10

Bijbelse VREUGDE heeft te maken met een fundamentele beslissing. Een beslissing van geloof en hoop in de kracht van Jezus. Het geloof, dat Jezus’ leven, vanaf zijn geboorte tot zijn dood en opstanding, fundamenteel is voor de redding van de mensheid. Van jou en mij. En deze fundamentele beslissing zet alles in een ander perspectief. We kunnen en mogen verdriet hebben. We missen geliefden. We hebben gaandeweg ons leven wellicht illusies verloren. We zijn onze baan kwijt. We kampen met ziekte. Jezus heeft het allemaal ook meegemaakt. Hij heeft verdriet gehad. Hij heeft gehuild. Maar omdat Hij de dood definitief heeft overwonnen, kunnen we vreugde ervaren. Ondanks verdriet. Kunnen we ons rijk voelen, ook al hebben we niet veel te besteden. We hebben namelijk alles. We hebben JEZUS.

“Opeens stond er een engel van de Heer bij hen en werden ze omgeven door de stralende luister van de Heer, zodat ze hevig schrokken. De engel zei tegen hen: ‘Wees niet bang, want ik kom jullie goed nieuws brengen dat grote vreugde betekent voor heel het volk: vandaag is in de stad van David jullie redder geboren. Hij is de Messias, de Heer.”

Lukas 2: 9-11

Goed nieuws! We snakken soms naar goed nieuws in tijden dat de berichten worden gedomineerd door oorlogen. We snakken er naar om van die oorlogen, al worden ze ver van ons bed uitgevochten, verlost te worden. De wereld is niet veilig, ook hier in Nederland niet. Waarom betekent de komst van Jezus de Messias, goed nieuws, ook voor ons? Omdat Hij het is Die ons echt zal redden van alle oorlog, alle ziekte, alle pijn. Zijn komst betekent grote VREUGDE. Geniet vandaag van het feit dat God zijn Zoon als een kwetsbaar kindje naar deze wereld stuurde, om haar definitief te verlossen van alle oorlog, alle pijn.

“Terwijl ze daar waren, brak de dag van haar bevalling aan, en ze bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene. Ze wikkelde Hem in doeken en legde Hem in een voederbak, omdat er voor hen geen plaats was in het gastenverblijf.”

Lukas 2: 6,7

Het wordt vaak romantisch voorgesteld, de geboorte van Jezus. Maar de omstandigheden in een stal waren niet zo romantisch. Een vermoeide Maria, die overal de deur werd geweigerd. Geen plaats…. Geen plaats….. Ga maar verder zoeken. De afwijzing om een goede verblijfplaats te vinden heeft Jezus een groot deel van zijn leven achtervolgd. Al snel na zijn geboorte moest het jonge gezin vluchten naar Egypte. Jezus zei het later zelf: ‘De vossen hebben holen, en de vogels in de lucht nesten, maar de Zoon des mensen heeft niets waarop Hij het hoofd kan neerleggen.’ Maar: mag Hij wel wonen in ons hart? Of sluiten we liever regelmatig de deur?

“In die tijd kondigde keizer Augustus een decreet af dat alle inwoners van het rijk zich moesten laten inschrijven. Deze eerste volkstelling vond plaats tijdens het bewind van Quirinius over Syrië. Iedereen ging op weg om zich te laten inschrijven, ieder naar de plaats waar hij vandaan kwam. Ook Jozef ging op weg om zich te laten inschrijven. Samen met Maria, zijn aanstaande vrouw, die zwanger was, reisde hij van de stad Nazaret in Galilea naar Judea, naar de stad van David die Betlehem heet, aangezien hij van David afstamde.”

Lukas 2: 1-5

Keizer Augustus had het van te voren niet bedacht, dat hij door de Allerhoogste God werd ingeschakeld om er voor te zorgen dat Jozef en Maria op weg gingen naar Bethlehem, omdat daar hun voorouders vandaan kwamen. De machtigen der aarde denken vaak dat zij alle touwtjes in handen hebben. En ze staan er niet bij stil dat ze vaak worden ingeschakeld in het plan van God. Het is daarom mooi om af en toe ook achterom te kijken. Zie ik Gods leiding, in de dingen die gebeuren, ook al leken ze op dat moment totaal onlogisch? Jozef en Maria gingen op weg en zo gaat de profetie in vervulling, dat de Redder der wereld in Bethlehem geboren zou worden.

“Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die Hij ons bewezen heeft in Christus Jezus, onze Heer.”

Romeinen 8: 38,39

“Till the moon and back” zeggen mensen wel eens om uit te drukken hoeveel ze van iemand houden. “Wie zal ons kunnen scheiden van de liefde van Christus?” Die vraag stelt Paulus hier vlak voor in het Bijbelgedeelte. En Paulus komt woorden tekort om te beschrijven hoe groot Gods liefde voor óns is, in Jezus Christus. Het gaat zijn voorstellingsvermogen te boven. En daarom gebruikt hij gewone menselijke beelden: lengte noch diepte; hoogte noch breedte. Het is niet te vatten in menselijke maten. Groter dan groot. Sta je er wel eens bij stil hoe onvoorstelbaar veel God van jou houdt?

Hij is als het licht van de morgen,
wanneer de zon opgaat,
een morgen zonder wolken;
als de glans na de regen,
die groen laat opkomen uit de aarde.

2 Samuël 23:1-4 (HSV)

Davids leven was niet gemakkelijk. Er was veel strijd. Strijd vóórdat hij koning werd. Strijd in zijn eigen gezin. Strijd in zijn hart vanwege afschuwelijke zonden. Veel donkere wolken boven zijn koningshuis. Maar wat zegt koning David nou? Er komt Iemand die alle wolken weg zal nemen! Wij weten nu dat David het over Jezus had. Jezus is als een morgen zonder wolken. Want als Hij komt, scheurt de hemel open en daalt God zelf neer, dwars door de donkere wolken heen. Als Hij komt, is er geen scheiding meer tussen God en mensen. Want Hijzelf zal de verbinding zijn tussen de hemel en de aarde. Engelen kondigen het aan, stralende lichten in een donkere nacht. Wijzen zien een stralende ster. En God zelf scheurde de hemel open: dit is mijn geliefde Zoon, in Hem vind Ik vreugde.

4^e zondag van Advent

“Haar man Jozef, die een rechtschapen mens was, wilde haar niet in opspraak brengen en dacht erover haar in stilte te verstoten. Toen hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer, die zei: ‘Jozef, zoon van David, wees niet bang je vrouw Maria bij je te nemen, want het kind dat ze draagt is verwekt door de heilige Geest. Ze zal een zoon baren. Geef Hem de naam Jezus, want Hij zal zijn volk bevrijden van hun zonden.’”

Mattheus 1:19-21

Het zal je maar gebeuren dat er ‘s nachts een engel in je droom verschijnt. En de engel spreekt je aan: Jozef, zoon van David. Niet zoon van Jakob (vers 16) maar zoon van David. Dat zet de droom meteen in het juiste perspectief. Dé grote Zoon van David zal als kind via Maria naar deze wereld komen. En de engel vertelt Jozef ook welke naam hij aan dit Kind moet geven: Jezus. Want, zo zegt de engel: Hij zal zijn volk bevrijden van hun zonden. Niet van de Romeinen, zoals veel mensen hoopten. De naam Jezus betekent: de HEER bevrijdt. Nee, niet van de Romeinen of van welke onderdrukker ook. De bevrijding is veel grootser, veel omvattender, oneindig veel rijker: bevrijding van zonde en schuld. Halleluja!

“Daarom zal de Heer zelf u een teken geven: de jonge vrouw is zwanger, zij zal spoedig een zoon baren en hem Immanuel noemen.´

Jesaja 7:14

Immanuel. Wij kennen die naam meestal wel. Het is de naam van onze kerk. En de naam heeft een prachtige betekenis: God met ons. De eerste keer dat deze naam in de Bijbel voorkomt is in onze tekst. Het is niet een veel voorkomende naam in Israël. Want wie noemt zijn kind nu: God met ons? En dat in een tijd dat God allesbehalve “met ons”, met Israël was. Sterker nog: het volk en zijn koning had zich van God afgekeerd. Jesaja heeft heel veel onheilsprofetiën over Israël uitgesproken. Maar Jesaja mocht ook profeteren van redding en heil. Temidden van alle chaos van die tijd: een kindje met de naam Immanuel. Als heenwijzing naar het echte kind van redding en heil: Immanuel, Jezus Christus, wiens geboorte wij binnenkort weer vieren!

“Hij zal een groot man worden en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd, en God, de Heer, zal Hem de troon van zijn vader David geven.”

Lukas 1:32

En de Heer zal Hém de troon van zijn vader David geven’. Het is dus niet Herodes die daar op dat moment zit, een nazaat van Ezau, maar Jezus, een nazaat van Jakob, van Israël. En Hij zal voor eeuwig koning zijn over het volk van Jakob. Wat zal het Maria ook geduizeld hebben. Haar kind? Zoon van God? Zitten op de troon van zijn vader David? Eeuwig heersen over het volk van Jacob? Al die namen, de hele voorgeschiedenis van Israël komt hier even voorbij. En dat in een tijd waarin er de Romeinse overheersing is, met vijandige koningen op de troon. Er is geloof én moed voor nodig om te zeggen: mij geschiede naar uw wil.

“Juich, hemel! Jubel, aarde! Bergen, breek uit in gejuich! De HEER heeft zijn volk getroost, Hij heeft zich over de armen ontfermd.”

Jesaja 49: 13

God laat het niet bij mooie woorden. God belooft vrijheid, een veilige tocht naar en aankomst in het door Hem eens beloofde land. Heel de aarde juicht als God zijn liefde waarmaakt. Een triomftocht van geluk. VREUGDE. Alles, waar het volk voor moest boeten, het onrecht, de onderdrukking van de weduwen en wezen, van de vreemdelingen, de grote schuld; het is betaald. God laat zijn volk weer terugkeren. Wat dit voor ons betekent? Dat God zijn beloften altijd nakomt. Misschien zie je het niet altijd, misschien zie je jouw leven als één groot duister gat; Je hébt Gods beloften van troost en ontferming. Durf je open te staan voor Gods beloften?

“De bevelen van de HEER zijn eenduidig: vreugde voor het hart. Het gebod van de HEER is helder: licht voor de ogen.”

Psalm 19: 9

We zien het niet altijd zo scherp, dat Gods geboden vreugde voor het hart zijn en dat ze ons verlichten op onze weg. Soms snappen we helemaal niets van God. Wees er op bedacht, dat satan altijd probeert om de mensheid voor de gek te houden. ‘Mag je dit of dat niet van God? Welnee joh…’ En we worden beloond met tijdelijk genot. Echte vreugde en echt genot liggen vaak in de simpelste dingen. De zon die schijnt, de knisperende sneeuw onder je voeten, het blijde snoetje van je (klein)kind. En je voelt en ervaart: God is goed. Wat er ook gebeurt. Laat je hart verwarmen met de echte vreugde, het échte licht in deze vaak zo donkere dagen van december.

“Laat de Heer uw vreugde blijven; ik zeg u nogmaals: wees altijd verheugd. Laat iedereen u kennen als vriendelijke mensen. De Heer is nabij.”

Filippenzen 4: 4

Welke dingen brengen geluk en vreugde? De Bijbel noemt verschillende dingen: de natuur, genieten van brood en wijn, genieten van familie, van kinderen. Dat zijn verschillende vreugdevolle omstandigheden. Maar wat, als dat weg valt? De Bijbel wijst op iets anders, namelijk op Gods liefde en beloften. Die geven echte vreugde, een diepere vreugde, ook of juist ondanks de omstandigheden. De vreugde van het geloof. De vreugde van hoop, te midden van moeilijke omstandigheden. Verdriet hebben, maar toch verheugd zijn. Dat heeft ook alles te maken met vertrouwen. Een vertrouwen dat dit aardse leven overstijgt, een vertrouwen dat God er altijd bij is, wat er ook gebeurt.

“Toen zong Mozes, samen met de Israëlieten, dit lied ter ere van de HEER: ‘Ik wil zingen voor de HEER, zijn macht en majesteit zijn groot! Paarden en ruiters wierp Hij in zee. De HEER is mijn sterkte, mijn beschermer, Hij heeft mij redding gebracht. Hij is mijn God, Hem wil ik eren, de God van mijn vader, Hem loof en prijs ik.”

Exodus 15: 1-2

VREUGDE. De vreugde van de Israëlieten was groot, toen ze veilig door de Rietzee waren getrokken. De vreugde van de Israëlieten wordt gewaarborgd door Gods beloftes over hun toekomstige bestemming, niet door hun huidige omstandigheden. Want ze zijn nog ver weg van hun toekomstige land. Ze moeten nog een hele woestijn door. Maar ze zijn bevrijd uit de slavernij en dat maakt hen uitzinnig van vreugde. Ze hebben de machtige hand van God gezien. De God van mijn vader, Hém loof en prijs ik!

3^e zondag van Advent

“Ik wil Christus kennen door de kracht van zijn opstanding te ervaren, door te delen in zijn lijden en aan Hem gelijk te worden in zijn dood, in de hoop ook zelf uit de dood op te staan.”

Filippenzen 3:10 en 11

Je hebt de neiging om onmiddellijk met Paulus in te stemmen. Dat wil ik ook. In Christus’ kracht een nieuw leven leiden. Wat kan er mooier zijn. Weg dat oude leven waarin je jezelf zo tegenvalt. Echt een nieuw en beter leven beginnen. Maar dan. Ineens komt er iets volkomen onverwachts. “Ik wil delen in zijn lijden en aan hem gelijk worden in zijn dood.”… Dat is wel wat anders dan ‘leven’. Lijden en dood. Wie zit daar nu op te wachten? En toch: Paulus heeft écht begrepen, waar het lijden en de dood van Jezus voor nodig waren. Dat was nodig om écht van de eeuwige dood verlost te worden. Opstaan in een nieuw leven, dát geeft HOOP, VREDE en VREUGDE.

“U leefde zonder hoop en zonder God in deze wereld. Maar nu bent u, die eens ver weg was, in Christus Jezus dichtbij gekomen, door zijn bloed.”

Efeziërs 2: 12, 13

In deze Advent tijd leven we toe naar het feest van de geboorte, de komst van Jezus, die de hoop was van Israël. Maar door Jezus geboorte, zijn lijden en sterven, werd Jezus de hoop voor álle volken. Gods heilsplan omvat de hele mensheid. God wil zó graag dat iedereen tot geloof komt in Zijn Zoon Jezus Christus, die de weg naar de Vader weer heeft vrijgemaakt. Want alleen ook zó kan de weg naar vrede tussen God en álle mensen tot stand worden gebracht.

“Blijf wel trouw aan het geloof, onwrikbaar gegrondvest in de hoop die het evangelie brengt, het evangelie dat u gehoord hebt en dat aan alle schepselen onder de hemel verkondigd is, en waarvan ik, Paulus, dienaar geworden ben.”

Kolossenzen 1: 23

Het goede nieuws brengt hoop. Maar die hoop moet je niet laten vervliegen. Oók aan hoop moet je trouw blijven. Paulus roept met klem op, om trouw te blijven aan het geloof, dat een onwrikbaar fundament in de hoop, die het evangelie brengt,  heeft gekregen. En wat bedoelt Paulus hiermee? De ‘hoop van het evangelie’ is niet de hoop om gered te worden door het evangelie, maar is Christus. Het evangelie is niet de samenvatting van een aantal regels die je moet houden; de inhoud van het evangelie is een Persoon. Als je door het geloof met Hem verbonden bent, zul je niets willen toelaten dat je zicht op Hem vermindert of wegneemt. En deze Christus is niet alleen onze hoop om gered te worden, wij worden ook bevrijd van de gevolgen van alle zonde en schuld; waardoor de vrede met God weer wordt hersteld.

“Toen de engelen waren teruggegaan naar de hemel, zeiden de herders tegen elkaar: ‘Laten we naar Betlehem gaan om met eigen ogen te zien wat er gebeurd is en wat de Heer ons bekend heeft gemaakt.’”

Lukas 2: 15

De herders gingen hoopvol op weg, nog helemaal onder de indruk van wat er was gebeurd. Het was niet maar één herder, die dit zag en hoorde, maar een groep herders. Ze spoorden elkaar aan: laten we gaan zien wat er is gebeurd en wat de Heer ons heeft bekendgemaakt. Want wat was de aankondiging? De Messias is geboren! Daar keek heel Israël hoopvol naar uit. Dus laten we gaan kijken! Een aankondiging, die gedaan werd door een grote groep zingende engelen. Dat was geen dagelijkse verschijning…. Maar ze gingen gehoorzaam op pad, deze herders, om Israëls hoop op échte vrede te gaan aanschouwen en aanbidden.

“Groot is de heerschappij en zonder einde de vrede voor de troon van David en voor zijn koninkrijk; ze zijn gegrondvest op recht en gerechtigheid en staan vast voor altijd en eeuwig. De HEER van de hemelse machten brengt dit in zijn vurige liefde tot stand.”

Jesaja 6:6

Dit is eigenlijk het evangelie in een notendop. God heeft een vurige liefde voor de mensheid, voor de wereld die Hij wilde, om in Zijn liefde te delen. Hij is de volmaakte Heerser over hemel en aarde. Zijn rijk is niet gevestigd op onrecht, maar op recht en gerechtigheid. Zijn rijk staat ook vast, voor eeuwig en altijd. En daarom zal Hij dit eeuwige vrederijk ook vast en zeker tot stand brengen. Omdat Zijn vurige liefde niet stopt bij onze zonden, maar omdat Hij het in zijn vurige liefde óndanks onze zonden tot stand zal brengen. Dat is nog eens HOOP!

“Een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven; de heerschappij rust op zijn schouders. Deze namen zal hij dragen: Wonderbare raadsman, Sterke God, Eeuwige vader, Vredevorst.

Jesaja 6: 5

Jesaja profeteert hier van iets dat nog moet gebeuren: de geboorte van de Zoon van God. Jesaja geeft het volk hiermee hoop in een duistere tijd, want Jesaja leefde ook in een duistere tijd. Jesaja gaf hoop en verwachting en hij profeteert ook van de prachtige namen die dit Kind zal dragen: Wonderbare Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst. Jezus is niet alleen écht God (Sterke God), Hij is ook onze Eeuwige Vader. En Hij is onze echte en enige Vredevorst, de enige Vredevorst die ook daadwerkelijk echte vrede kan bewerkstelligen. De vrede tussen God en mensen.

“Moge de HEER u zegenen en u beschermen, moge de HEER het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn, moge de HEER u zijn gelaat toewenden en u vrede geven.”

Numeri 6:24-26

Elke zondag in miljoenen kerken klinkt aan het einde van de dienst de zegenbede uit Numeri, in soortgelijke bewoordingen. Is dat geen prachtige gedachte? Miljoenen verschillende preken, miljoenen verschillende gebeden, maar aan het eind van de dienst krijgt iedere christen de zegenbede over zichzelf uitgesproken. Zegen, bescherming, licht, genade en tenslotte vrede. Met de vrede van God mag je de nieuwe week in. Ik bid: laat uw vrede, die U zo kostbaar over mij uitspreekt, dan ook heersen in mijn hart.

2^e zondag van Advent

“In deze hoop zijn we gered. Als we echter nu al zouden zien waarop we hopen, zou het geen hoop meer zijn. Wie hoopt er nog op wat hij al kan zien? Maar als wij hopen op wat we nog niet zien, blijven we in afwachting daarvan volharden.”

Romeinen 8: 24,25

Als je weet wat je voor je verjaardag krijgt….hoef je niet meer te hopen dat je het ook echt krijgt. Bijbels hopen heeft ook te maken met verwachting en volharding. Houd vol! Houd moed! Gods koninkrijk komt écht in zijn volle glorie én volmaaktheid. De verlossing van ons sterfelijk bestaan komt elke dag een stukje dichterbij. Wanneer? Dat weet God alleen. Blijf daarom verwachtingsvol leven in de wetenschap dat de volmaaktheid aanstaande is.

“Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus: in zijn grote barmhartigheid heeft Hij ons door de opstanding van Jezus Christus uit de dood opnieuw geboren doen worden en ons zo levende hoop gegeven. Er wacht u, die vanwege uw geloof door Gods kracht wordt beschermd, in de hemel een onvergankelijke, ongerepte erfenis die nooit verwelkt. U ziet de redding tegemoet, die klaarligt om aan het einde van de tijd geopenbaard te worden.”

1Petrus 1: 3-5

Levende hoop. Hoop doet leven, zeggen wij wel eens. Hoop is belangrijk. Als er niets meer is om op te hopen, wordt het leven donker en uitzichtloos. Waar leef je dan nog voor? Petrus spreekt de mensen aan met een stellig, zeker weten, dat er hoop is. En niet zomaar hoop. Levende hoop! Want Jezus stierf niet alleen voor onze zonden, Hij stond ook weer op uit de dood! En zó overwon hij ook de eeuwige straf, (de eeuwige dood) op die zonden. Jezus leeft! Jezus is onze levende hoop. En daardoor mogen ook wij altijd hoop hebben.

“Laten we zonder te wankelen datgene blijven belijden waarop we hopen, want Hij die de belofte heeft gedaan is trouw.”

Hebreeën 10:23

“Rendementen uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst.” Ken je die uitspraak? Dat geldt voor menselijke zaken en menselijke dingen. Maar niet voor God! Zijn bewezen trouw uit het verleden biedt garantie voor de toekomst kijk daarom ook regelmatig achterom. Hoe heeft God zijn trouw bewezen aan jou? Welke zegeningen kun je aanwijzen? Dat vlakt niet uit, hoe moeilijk je het misschien nú hebt. Schreeuw het daarom ook gerust uit naar God. Maar blijf hoop houden! Hij is trouw.

“De zoon veracht zijn vader, de dochter verzet zich tegen haar moeder, de schoondochter tegen haar schoonmoeder, en huisgenoten blijken vijanden. Maar ik, ik blijf uitzien naar de HEER, ik blijf hopen op de God die mij redding zal brengen. Hij zal mij horen, mijn God.”

Micha 7: 6-8

Moeilijke omstandigheden: Micha wist er alles van. Zijn volk zat in zo’n duistere periode. Leven en overeind blijven is vaak topsport. Als er geen hoop op betere tijden zou zijn, zou je er onder bezwijken. Ook Micha leefde in een tijd van onrecht en kwaad. En tóch: Micha kijkt omhoog. Daar komt zijn hoop vandaan. Want hoop is niet gebaseerd op omstandigheden. Hoop is gebaseerd op beloften en een zeker weten dat het beter wordt. Micha kijkt omhoog, naar God. En hoop doet leven.

“mijn ziel verlangt naar de Heer, meer dan wachters naar de morgen, meer dan wachters uitzien naar de morgen. Israël, hoop op de HEER! Bij de HEER is genade, bij Hem is bevrijding, altijd weer.”

Psalm 130: 6,7

Bijbelse hoop is afhankelijk van Gods karakter als basis voor het vertrouwen dat de toekomst beter zal zijn dan het heden. Bij God is genade, altijd weer. Bij God is bevrijding, altijd weer. Dat heeft de pelgrim in dit lied ook echt zelf ervaren. Wij zijn óók pelgrims, onderweg naar een beter Vaderland. Hoe meer wij Gods karakter leren kennen, hoe meer hoop wij kunnen hebben. Het is een oproep: Israël, hoop op de Heer! En vul gerust je eigen naam in, als je het moeilijk hebt: (ik, ……) hoop op de Heer!

“Moge God, die ons hoop geeft, u in het geloof geheel en al vervullen met vreugde en vrede, zodat uw hoop steeds blijft toenemen door de kracht van de heilige Geest.”

Romeinen 15:13

In deze tijd van Advent staan we stil bij HOOP, VREUGDE en VREDE. Hoop, vreugde, vrede. Wat geeft jou hoop, vreugde, vrede? Als je op iets kunt hopen, kun je moed houden. Als je de hoop verliest, verlies je ook de moed om het vol te houden. Advent is de tijd van uitzien. Uitzien naar Jezus. We leven toe naar het feest van zijn geboorte. Niet groots, niet meeslepend. Een “gewoon” kind, van “gewone” ouders. Maar wel met een Hemelse Vader! Dat geeft grond onder je voeten, dat is de rots onder je bestaan. Dat geeft ook óns de grond onder ons bestaan. Want dankzij Jezus hebben wij ook een Hemelse Vader. Dat geeft hoop in een wereld die bij tijd en wijle knap hopeloos lijkt. Ik bid je HOOP toe.

3e Startzondag jaarthema (het gebed dat Jezus ons zelf leerde)
1^e zondag van Advent

“Geef ons vandaag het brood, dat wij nodig hebben”

We leven nu nog in een wereld vol onrecht en gebrokenheid. Een klein deel heeft veel te veel, terwijl een groot deel van de wereldgemeenschap in armoede leeft. Het maakt ons vaak onmachtig, wat kunnen wij doen om het onrecht te herstellen? Maar er is HOOP, dwars door alle onrecht heen. We weten dat er een nieuwe wereld komt, waarin God het hele leven herstelt. En we mogen nú al leven vanuit die hoopvolle verwachting, die hoopvolle toekomst. Elke kerk is geroepen een gemeenschap te zijn van recht en gerechtigheid, die opkomt voor armen en verdrukten – als een voorpost van Gods nieuwe wereld.

“Al gaat mijn weg door een donker dal, ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij, uw stok en uw staf, zij geven mij moed.”

Psalm 23:4

De donkere dalen van ons leven….we hebben er allemaal wel eens mee te dealen. Dan zien we donkere muren om ons heen. Geen uitzicht, geen hoop, geen toekomst. Heel veel van dit “zien” zit ons ons denken. Dan denken we dat we er niet over heen komen. Dan denken we dat er geen hoop en uitzicht meer is. Houd je dan vast aan de woorden die óók in dit vers staan: U, God, bent bij mij. U levert de voorhoede, de achterhoede en de zijhoede gevechten. Uw stok en staf beschermen mij voor donkere gedachten. Laten uw stok en uw staf mij ook geleiden naar de uitgang van dit donkere dal. Want daar wacht uw stralende licht ons op!

“Daar ging hij een grot binnen om er de nacht door te brengen. Toen richtte de HEER zich tot hem met de woorden: ‘Elia, wat doe je hier?’”
“Toen Elia dat hoorde, sloeg hij zijn mantel voor zijn gezicht. Hij kwam naar buiten en ging in de opening van de grot staan. Toen klonk een stem, die tegen hem zei: ‘Elia, wat doe je hier?’”

1Koningen 19: 9 en 13

Elia had 40 dagen en 40 nachten door de woestijn gelopen tot hij bij de berg Horeb aankwam, de berg van God, zo staat er in vers 8. En dan vraagt God: Elia, wat doe je hier? In vers 13 klinkt dezelfde vraag nog een keer: Elia, wat doe je hier? Ja hallo God, wat denkt U? Ik kom hier om U te zoeken. Ik ben klaar met mijn leven en klaar met dat ongehoorzame volk. En dan stuurt God Elia toch terug. Hij heeft nog een missie te volbrengen. Stel jij jezelf ook wel eens de vraag: wat doe ik hier eigenlijk? Vraagt God ook wel eens aan jou: wat doe je hier? Ga eens in alle rust buiten op een bankje zitten. God hier ben ik. Ik weet vaak niet wat ik moet doen of wat ik hier doe. Wilt U het mij laten weten?

“De HEER was op de top van de Sinai neergedaald. Hij vroeg Mozes naar Hem toe te komen, en Mozes ging naar boven.”

Exodus 19:20

Wat moet dit voor Mozes een overweldigend moment zijn geweest. Dat de heilige God je vraagt om naar Hem toe te komen. En Mozes ging gehoorzaam. Horen wij God nog spreken? Nemen we de tijd om te luisteren wat Hij ons wil zeggen? Vind je het moeilijk om Gods stem te verstaan? Want God spreekt ook nu nog steeds. Maar dan moeten we in de herrie van alle dag en te midden tussen alle afleiding wel leren luisteren. Hoe? Probeer de SOAP methode eens, als je de Bijbel openslaat en gaat lezen.
S: Scripture: Schrijf de Bijbeltekst op
O: Observatie: wat valt je op?
A: Applicatie: pas de tekst op jezelf toe.
P: Pray: bid of God tegen je wil spreken. Sta open voor wat Hij wil zeggen.

“Toen Mozes de HEER vertelde wat het volk had geantwoord, zei de HEER hem ook: ‘Ga terug naar het volk en zorg ervoor dat ze zich vandaag en morgen heiligen, en laten ze hun kleren wassen. Bij het aanbreken van de derde dag moeten ze gereed zijn, want op die dag zal de HEER voor de ogen van heel het volk neerdalen op de Sinai.”

Exodus 19:10 en 11

Na heel veel gebeurtenissen heeft Mozes het volk uit Egypte geleid om God te vereren op Zijn heilige berg. Maar net zoals Mozes niet zomaar tot God kon naderen, moet ook het volk zich voorbereiden op de ontmoeting met de heilige God. De Israëlieten moeten hun kleren wassen en zich heiligen. Op de derde dag moeten ze daarmee klaar zijn. En dan zal God neerdalen op de Sinaï. Onvoorstelbaar indrukwekkend moet dat zijn geweest. Die duizenden mensen in stilte en geordend aan de voet van de berg en God die neerdaalt uit de hemel. Het gaat mijn voorstellingsvermogen te boven. Wat doet zo’n beeld met jou?

“Mozes bracht het antwoord van het volk aan de HEER over, waarop de HEER tegen hem zei: ‘Ik kom naar je toe in een donkere wolk, dan kan iedereen het horen wanneer Ik met je spreek en zullen ze voor altijd vertrouwen in je hebben.’”

Exodus 19: 9

Het volk moest zich voorbereiden op een ontmoeting met God. God had eerst vanaf de berg naar Mozes geroepen en hem gezegd dat hij de woorden van God moest overbrengen aan het volk. Nu zegt God dat Hij naar Mozes toe komt in een donkere wolk om tot hem te spreken. In de Bijbel lezen we dat we God ook in een lichte wolk kunnen ontmoeten, in de koelte, in een windvlaag, in de stilte. En God spreekt tot ons nog het meest in Zijn Woord, dat we dagelijks bij ons kunnen hebben. “Spreek O Heer, door uw heilig Woord, dat ons hart U hoort en verzadigd wordt.”

Vader,
Tot U kom ik met mijn gebed,
om mijn geliefde die zo verward is geraakt,
die mij niet meer zomaar herkent,
maar die ik zelf ook niet meer ken;
de veranderingen zijn zo groot.
U wil ik bidden om kracht.
Wilt U bij mijn geliefde zijn,
die leeft in een leven van vergeten en verwarring.
Herinner uw geliefde mens, uw kind.

Jezus Christus,
U kent het mensenleven
en weet van eenzaamheid en lijden.
Wilt U mij troosten in mijn zorgen en verdriet
als ik mijn geliefde zo afhankelijk zie worden.
Schenk mij uw nabijheid en hoop.
Wees met mijn geliefde als het levenseinde nadert,
de adem nog zo kwetsbaar wordt geblazen.
Wilt U mij de rust geven om nabij te kunnen zijn,
tot in de laatste uren.

Heilige Geest,
Ieder moment van de dag gaat U mee,
bent U in ons, als levensadem en bezieling.
Ga zo met ons mee, met mij en mijn geliefde.
Dat U ons sterkt als het zwaar is
om het leven te zien aftakelen
en daaraan te lijden.
Wilt U ons opbeuren als ons dat zelf niet lukt.
Dat we opnieuw de energie ontdekken
waarmee U ons vervult.

Zo bid ik U, liefdevolle God,
in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest.
Amen
^{Door Tim van Iersel}

Eeuwigheidszondag

God,
rond het overlijden van geliefden, vrienden, bekenden zijn wij hier samengekomen.
De handen die we konden aanraken,
de stem die we konden horen,
de blik die we konden ontmoeten…
We moeten loslaten.

We worden er stil van.

We worden stil omdat in de stilte
ons hart de ruimte mag vinden om te spreken.
Van verdriet en van mooie herinneringen.

Laat in het suizen van een zachte stilte
uw aanwezigheid ons troosten.
En laat ons telkens die stilte zoeken
als plaats van troost én als plaats van hoop.
Troost dat uw levensadem onze laatste ademtocht draagt.
Hoop dat uw levende stem de doodse stilte doorbreekt.

God, wij bidden voor allen die door verdriet of pijn
deze stilte niet kunnen vinden.
Help ons om het bij elkaar uit te houden.
Om met elkaar mee te gaan op de weg van leven en sterven.

Nu wij loslaten,
omvat ons leven door uw hand.
In Christus’ naam.

Amen
(dichter onbekend)

“Toen de leerlingen Hem op het water zagen lopen, raakten ze in paniek. Ze riepen: ‘Een geest!’ en schreeuwden het uit van angst. Meteen sprak Jezus hen aan: ‘Houd moed! Ik ben het, wees niet bang!’ Petrus antwoordde: ‘Heer, als U het bent, zeg me dan dat ik over het water naar U toe moet komen.’ Hij zei: ‘Kom!’ Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe. Maar toen hij voelde hoe sterk de wind was, werd hij bang. Hij begon te zinken en schreeuwde het uit: ‘Heer, red me!’ Meteen strekte Jezus zijn hand uit, Hij greep hem vast en zei: ‘Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?’”

Mattheus 14:31b

Lopen op het water, wie zou dat kunnen? Het is niet Jezus idee, Petrus vroeg erom en Jezus hield hem niet tegen. Maar als Petrus het water in stapt en gaat lópen en vervolgens op de storm let….dan gaat het mis. Kleingelovig, noemt Jezus hem vervolgens. Kleingelovige, waarom ging je twijfelen? Gelovige, maar wel klein….zijn wij dat ook niet vaak? Wij horen in de boot, tussen die andere, gewone mensen, die ook dikwijls klein van geloof zijn. Ons verlangen om op het water te lopen is dikwijls groter dan ons geloof, dat we het ook daadwerkelijk kúnnen. God kan op het water lopen. Hij houdt het wél droog.

“Abraham noemde die plaats ‘De HEER zal erin voorzien’. Vandaar dat men tot op de dag van vandaag zegt: ‘Op de berg van de HEER zal erin voorzien worden.’”

Genesis 22:14

De Heer zal er in voorzien. God had Abraham de berg gewezen waar hij zijn zoon moest offeren, een berg in het gebied Moria. Jahweh Jireh. De Here zal er in voorzien. God laat met deze geschiedenis een diepe kijk in zijn vaderhart zien. Want God voorzag uiteindelijk in het enige échte offerlam: zijn eigen Zoon. Daar word ik stil van. God laat met deze geschiedenis zien: Ik Zelf offer mijn Zoon om de wereld redding te brengen. Hij voorziet op een totaal andere manier dan ik zelf bedenk of verwacht. We kunnen diep gaan, de reis van ons leven zal bij tijden loodzwaar zijn, maar durf ik het aan om te vertrouwen op Jahweh Jireh? Hij zal voorzien! Dát is de belofte van zijn Naam.

“Toen Abraham om zich heen keek, zag hij achter zich een ram, die met zijn hoorns verstrikt was geraakt in de struiken. Hij pakte het dier en offerde dat in de plaats van zijn zoon.”

Genesis 22:13

In een andere vertaling staat, dat Abraham zijn ogen opsloeg en toen een ram zag. Het was een zware gang geweest voor Abraham. De dagen durende klim naar boven, dan toch maar beginnen met een altaar te bouwen. En uiteindelijk tegen je zoon zeggen: klim er maar op, ik bind je vast en dan…… dan klinkt die stem uit de hemel. Abraham slaat zijn ogen op en ziet een ram. Hoe is dat met ons, als wij door diepe dalen en moeite gaan? Durven we onze ogen op te slaan? Durven we omhoog te kijken? God, waar komt mijn hulp vandaan? En dan een uitweg, uitzicht. Als je in moeite zit, let dan niet altijd op je zware gang, maar sla ook af en toe je ogen op. Zie het uitzicht, geniet van het mooie dat God geeft. Focus niet alleen op je zware gang maar ook op datgene, waar jouw HULP vandaan komt.

“‘Vader,’ zei Isaak. ‘Ja, mijn zoon, ik luister,’ antwoordde Abraham. ‘We hebben vuur en hout,’ zei Isaak, ‘maar waar is het lam voor het offer?’
“Maar de engel van de HEER riep vanuit de hemel: ‘Abraham, Abraham!’ ‘Ja, ik luister,’ antwoordde hij.”

Genesis 22:7 en 11

Ik luister, zegt Abraham. Hier ben ik, staat er in een andere vertaling. Abraham heeft inmiddels geleerd om te luisteren naar God, te vertrouwen op God. Isaak vraagt aan zijn vader waar het offerlam is. God zal daarin voorzien, zegt Abraham en Isaak accepteert dat antwoord. Heeft hij de (ont)spanning gevoeld, in dit moment? Wat ging er om in vader en zoon, die drie dagen lang, dat de loodzware klim omhoog duurde? Zou Abraham niet drie dagen getobd hebben? Wat bedoelt God met: offer mij je zoon? Kindoffers??? Dat was voor God toch een gruwel? Maar Abraham vertrouwt op God en dat brengt hij over op zijn zoon, “God zal zich zelf van een offerlam voorzien.” God zal voorzien. Waar hoop ik, dat God in zal voorzien voor mij?

“En het gebeurde na deze dingen dat God Abraham op de proef stelde. Hij zei tegen hem: Abraham! Hij zei: Zie, hier ben ik.”

Genesis 22:1

Ná deze dingen…. Dat is een belangrijk zinnetje. Abrahams naam is aangepast, Isaak is geboren en Hagar en Ismael zijn weggegaan. En nu stelt God Abram op de proef! Offer je zoon op één van de bergen die ik je noemen zal. Er is geen twijfel mogelijk:
1.            Neem je zoon
2.            Je enige
3.            Die je liefhebt
4.            Isaac
En Abram gaat. Hij hééft Gods belofte: uit jou zal een groot volk geboren worden. Abram heeft nu blijkbaar wél iets geleerd: hij heeft geleerd op God te vertrouwen en de controle los te laten. Je hoeft niet de hele weg te zien om te vertrouwen waar die weg naar toe leidt. Hoe zit dat met mijn balans van vertrouwen en controle?

Klimaatweek 10 tot en met 16 november 2025

“Zet uw zinnen niet op het huis van een ander, en evenmin op zijn vrouw, op zijn slaaf, zijn slavin, zijn rund of zijn ezel, of wat hem ook maar toebehoort.’”

Exodus 20:17

Heeft Gods wet met de tien geboden ons vandaag nog iets te zeggen? Jezus heeft de wet toch vervuld? En zijn deze woorden niet “ouderwets”? Helaas niet. Begeren is van alle tijden. Jaloezie is van alle tijden. Willen hebben wat een ander heeft, is van alle tijden. Dus dit gebod is akelig actueel. Machthebbers willen hun grondgebied uitbreiden, over de hoofden van onschuldige burgers heen. Maar laten we het vooral klein houden, bij onszelf. Zitten wij ook vast niet vast aan het “hebben” van allerlei dingen, ook omdat we menen er “recht” op te hebben? Onze smartphones zijn zó ingericht met algoritmes, dat we de dingen te zien krijgen, waar onze ogen op blijven hangen. We zien iets; en we willen het ook meteen. Dat geldt niet alleen voor materiële zaken, maar ook voor belevingen, de dingen die we op een bucketlist hebben staan. Wat een ander heeft; of heeft gedaan, dat wil ik ook. De begeerte zit vaak dieper in onszelf verstopt, dan wij vaak denken….

Klimaatweek 10 tot en met 16 november 2025

“Elk vijftigste jaar zal voor jullie een heilig jaar zijn, waarin kwijtschelding wordt afgekondigd voor alle inwoners van het land. Dit is het jubeljaar, waarin ieder naar zijn eigen grond en zijn eigen familie kan terugkeren.”

Leviticus 25:10

Het jubeljaar hield niet alleen rust in, zie gisteren, maar het betekende ook dat het land in dat 50e jaar terugkeerde naar de oorspronkelijke eigenaar. We zagen deze week al eerder: psalm 24 zegt dat de aarde en wie haar bewonen, van God zijn. God is de enige grondeigenaar! In het Oude Testament werd het land verdeeld tussen families en dat land ging weer over op hun kinderen en kleinkinderen. Maar ook de kennis van dat land werd overgedragen op de volgende generaties. Kennis over de graanteelt of over de olijventeelt. Die grond moest dus in de familie blijven. En als dus die grond op wat voor manier dan ook, niet meer in de familie was, dan werd dat in het jubeljaar terug gegeven. Zo behoedde God zijn volk voor armoede.

Klimaatweek 10 tot en met 16 november 2025

“Na verloop van zeven sabbatsjaren, na zeven maal zeven jaar, wanneer er negenenveertig jaren verstreken zijn, moeten jullie op de tiende dag van de zevende maand de ramshoorn luid laten schallen. Op Grote Verzoendag moet in heel het land de ramshoorn schallen. Elk vijftigste jaar zal voor jullie een jubeljaar zijn. Je mag dan niet zaaien, het koren dat vanzelf opkomt niet als oogst binnenhalen en niet de druiven oogsten van je ongesnoeide wijnstokken. Het is een jubeljaar, dat als heilig beschouwd moet worden. Jullie zullen dat jaar leven van wat er vanzelf opkomt.

Leviticus 25: 8, 9 en 11, 12

Na 7 x 7 Sabbatsjaren (zie gisteren) volgt het Jubeljaar. Een heel jaar rust. Mensen nemen wel eens een sabbatical, dan werken ze niet, ze gaan dan vaak reizen en genieten van elkaar en van de natuur. Het is een prachtig geschenk wat God hier aan de mens en aan de aarde geeft. De mens hoeft de grond niet te bewerken, na zoveel jaren zit er nog genoeg zaad in de grond dat “vanzelf” opkomt. Droom jij wel eens van een sabbatical?

Klimaatweek 10 tot en met 16 november 2025

“De HEER zei tegen Mozes, op de Sinai: ‘Zeg tegen de Israëlieten: “Wanneer jullie eenmaal in het land zijn dat Ik je zal geven, moet het land rust krijgen, een sabbatsrust gewijd aan de HEER. Zes jaar achtereen mogen jullie je land inzaaien, je wijngaard snoeien en de oogst binnenhalen. Maar het zevende jaar moet het land volstrekte rust hebben. Het is een sabbatsjaar, dat aan de HEER gewijd is. Je mag dan je land niet inzaaien, je wijngaarden niet snoeien, het koren dat vanzelf opkomt niet als oogst binnenhalen en niet de druiven oogsten van je ongesnoeide wijnstokken. Het moet een jaar zijn van volstrekte rust voor het land.”

Leviticus 25:1-5

God zette na alle zonden en gruwelijkheden die de mensen begingen een volk apart om te leven naar Zijn goede wetten. Dat was het volk Israël, voortgekomen uit de man waarmee God een verbond sloot: Abraham. God gaf dit volk ook goede wetten mee: een rustdag (Sabbatsdag) voor de mens, om te rusten van zijn werk, maar ook een Sabbatsjaar voor de schepping, om bij rusten van het werk. Een haar voor het land om “bij te komen, op adem te komen”, om te voorkomen dat er roofkapitalisme op werd gepleegd. Mooi! Wat zouden die goede wetten ons nu kunnen zeggen?

Klimaatweek 10 tot en met 16 november 2025

“Toen maakte de HEER God de mens. Hij vormde hem uit stof, uit aarde, en blies hem levensadem in de neus. Zo werd de mens een levend wezen.” “De HEER God bracht de mens dus in de tuin van Eden, om die te bewerken en erover te waken.”

Genesis 2:7 en 15

De mens, zijn naam is Adam. Dat is de naam die God hem heeft gegeven. De mens komt uit de aarde voort. Hoe mooi en beeldend is het dan, dat God de mens in de hof / tuin van Eden zet, om die te bewerken en erover te waken. Adam bewerkt de grond (adamah, in de grondtaal) en dat is de grond waar hij zelf uit voortkomt. Bewerken én waken. Ervan eten, maar ook ervoor waken dat er geen roofbouw wordt gepleegd. Wie geen respect toont voor mens, dier en natuur, heeft geen respect voor de Maker van dit alles.

Klimaatweek 10 tot en met 16 november 2025

“De rijke man riep de rentmeester bij zich en zei tegen hem: “Wat hoor ik over jou? Leg verantwoording af van je beheer, want je kunt niet langer rentmeester blijven.”

Lukas 16:2

Gisteren gingen we in op het begrip rentmeester. Kunnen we dat begrip dan niet meer gebruiken, in relatie tot de schepping? Jazeker wel, als we maar met het juiste uitgangspunt beginnen. God is Heer over de schepping, omdat Hij de auteur en schepper ervan is. Maar het (dienende en zorgende) beheer over de schepping heeft Hij bij de mens neergelegd. En God zal de mens rekenschap vragen over het gevoerde beleid. Een goede rentmeester zorgt goed voor het bedrijf van de eigenaar en is in zijn zorg op de toekomst gericht. Wij zijn allemáál rentmeesters en zullen op ons eigen plekje en waar mogelijk ook verder weg, goed voor de schepping moeten zorgen.

Klimaatweek 10 tot en met 16 november 2025

“Hij richtte zich ook tot zijn leerlingen: ‘Er was eens een rijke man die een rentmeester had en te horen kreeg dat de rentmeester zijn eigendommen verkwistte.”

Lukas 16:1

Een goede rentmeester zijn. Kunnen we dit begrip ook toepassen op onszelf, in die zin, dat wij goede rentmeesters van de aarde moeten zijn, als God tegen de mens in Genesis zegt: “Heers over alles wat op aarde rondloopt en groeit en bloeit? Het begrip rentmeester komt niet in het Oude Testament voor, alleen bij de gelijkenissen die Jezus vertelt. “Heersen” heeft in Genesis vooral met dienen en zorgen te maken, omdat we midden in Gods schepping leven, die door Hém tot stand is gekomen. Psalm 24 zegt het zo mooi: Van de Heer is de aarde en alles wat daar leeft, de wereld en wie haar bewonen. Loop de prachtig met herfstkleuren getooide bossen eens in, luister naar de roep van een vogel en verwonder je over de adembenemende wereld die God heeft gemaakt en waarvan Hij de zorg erover aan ons heeft toevertrouwd.?

“Ga naar de mieren, luiaard, kijk hoe ze werken en word wijs.”

Spreuken 6:6

Ga naar de mieren en word wijs….Wat wil de Spreukendichter ons leren? Mieren sjouwen de hele dag. Er is geen leider, niemand die ze dwingt te werken, maar toch werken ze 18 uur per dag. Moeten wij dat ook? Daar is de dichter vooral van onder de indruk: ze hebben geen leider, geen aanvoerder, geen koning. Niemand spoort hen aan, en toch zijn ze met elkaar aan het werk. Ze doen gewoon hun taken, zonder mopperen. Mieren denken vooruit. Ze leggen met elkaar de voorraadschuur voor de winter aan. Teamwork. Wat kunnen wij van de mieren leren?

“Jezus kwam dichterbij en zei tegen hen: ‘Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest”

Matheus 28: 18 en 19

Mij is alle macht gegeven en dus…..dat woordje “dus” is belangrijk! “Ik heb de autoriteit” zegt Jezus. En mét die autoriteit mogen ook wij op weg gaan, want Hij is er bij! We staan in de arena, daar waar de strijd plaatsvindt. Gemakkelijk? Nee, natuurlijk niet. In een arena wordt strijdt geleverd. Tegen onze eigen fouten en tekortkomingen, tegen wereldse machten, tegen de verkeerde stemmen in ons hoofd. Maar hé, “Mij is alle macht gegeven!” Ga dus ook in die autoriteit staan. Neem mee, wat je nodig hebt in die strijd. Dat is niet alleen datgene wat je nodig hebt om te strijden. Maar ook rust op zijn tijd. Om je te koesteren in de warmte van je hemelse Vader. Hij laat jou niet los.

“Al zal de vijgenboom niet bloeien, al zal de wijnstok niets voortbrengen, al zal de oogst van de olijfboom tegenvallen, al zal er geen koren op de akkers staan, al zal er geen schaap meer in de kooien zijn en geen rund meer binnen de omheining – toch zal ik juichen voor de HEER, jubelen voor de God die mij redt.”

Habakuk 3: 17 en 18

Het is oorlogstijd en Habakuk ziet de legers van de Chaldeeën op zich afkomen. Deze legers hanteren de tactiek van de verschroeide aarde. Er blijft niets over. En toch….Habakuk zegt het wel zo: Tóch zal ik juichen in de HERE. Maar hoe kan hij dat dan? Habakuks omstandigheden waren toch ook miserabel? Dat komt omdat Habakuk verder kijkt. Er is meer dan je ziet. Dat zie je als je de volgende regel erbij pakt. Toch zal ik juichen in de HERE, jubelen in de God van mijn heil. Habakuk kijkt verder dan de heel nabije toekomst. Hij ziet dat God bezig is met zijn reddingsplan. Durven wij ook voorbij te kijken? Voorbij onze omstandigheden?

“Als de weg die iemand gaat de HEER behaagt, laat Hij zelfs zijn vijand vrede met hem sluiten.”

Spreuken 16:7

Het Hebreeuwse woord voor vrede is het bekende woordje “shalom” en het heeft een rijkere betekenis. Niet alleen het ontbreken van conflicten, maar ook: volledigheid, heelheid, rechtvaardigheid. De tekst benadrukt dat God een weg van trouw kan zegenen en zelfs vijanden kan bewegen om een dergelijk leven te respecteren en vrede te zoeken. Dat kan tot gevolg hebben dat vijanden vriendschap zoeken, niet uit overtuiging, maar uit voordeel of respect. God kan zelfs de harten van vijanden veranderen. Dat zou echte vrede een stukje dichterbij brengen…..

“Aan hen heeft God bekend willen maken hoe luisterrijk dit geheim is voor alle volken: Christus is in u, Hij is uw hoop op goddelijke luister.”

Kolossenzen 1:27

Christus is onze hoop op goddelijke luister. Goddelijke luister. Dat kennen we onder andere uit de verschijningen van God aan Mozes, aan het volk. Ontzagwekkend was dat! En die ontzagwekkende God wil dankzij Jezus offer in ons wonen met Zijn Heilige Geest. De goddelijke luister in ons? Dat is een niet te bevatten wonder. Mijn lichaam is een tempel van de Heilige Geest, staat elders in de Bijbel. Ben ik me daar wel altijd van bewust?

“De Heer Jezus geeft mij de vaste overtuiging dat niets op zichzelf onrein is; iets is alleen onrein voor wie het als onrein beschouwt.”
“Breek het werk van God niet af enkel vanwege voedsel. Weliswaar is alle voedsel rein, maar het is verkeerd om iets te eten dat een struikelblok vormt. Vlees, wijn of iets anders dat voor uw broeder of zuster een struikelblok vormt, kunt u beter mijden.”

Romeinen 14:14, 20 en 21

Verdraagzaamheid. Wat je ook doet, doe het voor de Heer. Je hebt het al overwogen. En als t goed is; heb je het bíddend overwogen. Want dat is het belangrijkste: biddend overwegen.
Leer luisteren.
Leer fluisteren.
Leer opstaan in geloof.
Leer te leven als een kind van God.
En aanvaard de ander als diegene zo’n zelfde proces is doorgegaan en tóch tot een andere conclusie komt. Verdraagzaam zijn en altijd blijven communiceren met elkaar. Ook dat kleurt de wereld een beetje mooier.

“Vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan.”

Mattheus 7:7

Alles begint met onze relatie met God. Omdat we zijn kinderen zijn, mogen we Hem alles vragen, net zoals kinderen hun ouders alles zullen vragen. En net als bij kinderen die alles vragen, maar niet alles krijgen, zal God ons ook geen dingen geven die niet goed voor ons zijn. Maar we mógen Hem dus alles vragen. Vertel het Hem maar, wat je graag wilt, wat je nodig hebt, waar je hart naar verlangt. Onze Vader zal ons in zijn oneindige wijsheid alles geven wat we nodig hebben in een leven met Hem.

“Er is jou, mens, gezegd wat goed is, je weet wat de HEER van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God.”

Micha 6:8

Recht doen.
Rechtvaardigheid staat heel hoog op Gods agenda. Onrecht is de oorzaak van zoveel leed in de wereld van vandaag. Recht doen moet hoog op mijn prioriteitenlijst zetten, voor mijn eigen leven en voor de wereld om ons heen. We moeten harder werken om ervoor te zorgen dat de armen, de mensen aan de rand van de samenleving en mensen die zelf geen stem hebben, recht gedaan wordt. Ik kan de hele wereld niet op mijn nek nemen. Ik kan wel iets doen in mijn eigen omgeving. Als ik daar vandaag nu eens mee begin?

“Wij weten dat wanneer onze aardse tent, het lichaam waarin wij wonen, wordt afgebroken, we van God een woning krijgen: een eeuwige, niet door mensenhanden gemaakte woning in de hemel. Wij zuchten in onze aardse tent en zouden willen dat onze hemelse woning er nu al over wordt aangetrokken. We zijn er echter zeker van dat we bekleed zullen worden en niet naakt zullen zijn.”

2 Korintiërs 5:1-3

Paulus, de schrijver van de brieven aan de Korintiërs, was tentenmaker van beroep. Het beeld van een tent die wordt afgebroken als je na de vakantie weer naar huis gaat, stok voor stok, pin voor pin, gebruikt Paulus voor het stervensproces. Ouder worden gaat vaak gepaard met afname van krachten, er blijft steeds minder van de oorspronkelijke krachtige mens over. Maar, zegt Paulus, wij weten ZEKER, dat wanneer onze aardse tent wordt afgebroken, wij bekleed zullen worden met een eeuwige woning, niet door mensen, maar door God gemaakt. Paulus weet het zeker. Wat een mooi beeld schetst hij hier! Een eeuwig, hemels huis. Eindelijk écht Thuis. Kun jij het meezingen, met die aloude negrospiritual: ‘Swing low, sweet chariot, comin’ for to carry mee home….’ Home…..

“Velen willen almaar meer bezit, maar de rechtvaardige geeft met gulle hand.”

Spreuken 21: 26

Waartoe zijn wij op aarde? Om steeds meer bezit te vergaren? Uiteindelijk eindigt ieder mens tussen zes planken, of je nu arm of rijk sterft. Spreuken 21:26 wijst er terecht op, dat je van geven blij wordt. Iemand die met gulle hand geeft, is geen zuinig persoontje. Iemand die met gulle hand geeft, heeft oog voor de medemens, heeft hart voor een ander, is blij met wat hij een ander kan geven. Zo iemand is een rechtvaardige. Dat wordt hier in 1 zin genoemd: de rechtvaardige geeft met gulle hand. Blijkbaar hoort dat bij elkaar: rechtvaardigheid en het met gulle hand geven. Word jij ook blij van geven?

Numeri 6: 26 (de zegen; deel 4)

“moge de HEER u zijn gelaat toewenden en u vrede geven.”

God steekt nog een laag dieper. Hij laat niet alleen het licht van Zijn gelaat over ons schijnen, maar Hij wendt Zijn gelaat ook naar ons toe. Hij kijkt ons aan, in liefde, omdat Hij ons in Zijn geliefde Zoon aanziet als Zijn kinderen, Zijn erfgenamen. Ik raak bij deze woorden altijd weer ontroerd, als de voorganger deze woorden uitspreekt aan het eind van de dienst. Hóe ik er ook zat, ik mag altijd weer deze mooie woorden van God ontvangen. Hij kijkt naar mij en Hij geeft mij, nietig mens, zijn vrede. SHALOM. Dit Hebreeuwse woord heeft een veel diepere betekenis van vrede. Het gaat niet alleen om het niet ervaren van strijd. Het ervaren van shalom in je leven betekent heelheid en volkomenheid in ieder aspect van je leven. Ik wens jou vrede met God toe, in elk aspect van je leven.

Numeri 6: 25 (de zegen; deel 3)

“moge de HEER het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn”

Wat bedoelt God precies met deze woorden? Niemand kan immers God zien? Maar God is wel altijd heel dicht bij! God is er in de mensen om je heen, in de natuur, je ervaart Hem in de prachtige luchten boven je hoofd, de zon die je gezicht verwarmt. Daarnaast laat God zichzelf nu zien in Jezus (2 Korintiërs 4:6). Hij schijnt met zijn licht in ons hart, waardoor wij steeds meer van Gods macht en glorie zullen zien. De Heilige Geest werkt in ons, zodat wij steeds meer sporen van God en van Zijn koninkrijk, dat komende is in deze wereld, zullen zien. God is ons ook genadig. Hij vergeeft ons, elke dag opnieuw, als we Hem daarom vragen. Hij rekent ons onze zonden, dankzij Jezus’ offer, nooit meer toe. En als God zó met het licht van Zijn gelaat over ons schijnt, dan móet daar iets van te zien zijn, in ons leven als christen.

Numeri 6: 24 (de zegen; deel 2)

“Moge de HEER u zegenen en u beschermen”

Hoe mooi is het, dat God aan het eind van elke kerkdienst, ons de zegen meegeeft om ons daar de rest van de komende week weer aan te warmen. God wil je zegenen en God wil je beschermen. Hij is voor je, naast je en achter je. Hij gaat altijd met je mee. Hij zal je beschermen met zijn vleugels (Psalm 91:4), Hij is de onwankelbare rots, de burcht die je beschermt (Psalm 62:3) en Hij heeft ons zijn wapenrusting gegeven om stand te houden tegen de duivel (Efeziërs 6:10-20). God zegt nergens dat we een onbezorgd leven zullen hebben, maar Hij geeft ons wel de tools in handen om met onze omstandigheden om te gaan.

Numeri 6: 22-23 (de zegen; deel 1)

“De HEER zei tegen Mozes: ‘Zeg tegen Aäron en zijn zonen dat zij de Israëlieten met deze woorden moeten zegenen:”

De zegen komt van God. En hoe mooi is het, dat God de woorden van deze zegen ook als opdracht geeft aan Aäron en zijn zonen. Zegenen is het uitspreken van goede dingen. God spreekt dus goede woorden over het volk uit. Geldt dit dan ook voor ons? Mogen wij die woorden overnemen? Sinds Luther en Calvijn worden de zegenwoorden weer in de christelijke kerken uitgesproken. God gebruikt mensen om de zegen door te geven aan zijn volk, de priesters zijn het “doorgeefluik”. Zo spreken nu ook de voorgangers deze zegenbede aan het eind van iedere eredienst uit over het “kerkvolk”. De Aäronitische zegen was geen zegen voor het individu, het was een zegen voor het hele volk.

“De HEER was op de top van de Sinai neergedaald. Hij vroeg Mozes naar Hem toe te komen, en Mozes ging naar boven.”

Exodus 19:20

Wat moet dit voor Mozes een overweldigend moment zijn geweest. Dat de heilige God je vraagt om naar Hem toe te komen. En Mozes ging gehoorzaam. Horen wij God nog spreken? Nemen we de tijd om te luisteren wat Hij ons wil zeggen? Vind je het moeilijk om Gods stem te verstaan? Want God spreekt ook nu nog steeds. Maar dan moeten we in de herrie van alle dag en te midden tussen alle afleiding wel leren luisteren. Hoe? Probeer de SOAP methode eens, als je de Bijbel openslaat en gaat lezen.
S: Scripture: Schrijf de Bijbeltekst op
O: Observatie: wat valt je op?
A: Applicatie: pas de tekst op jezelf toe.
P: Pray: bid of God tegen je wil spreken. Sta open voor wat Hij wil zeggen. Wat doet zo’n beeld met jou?

“Degene die op de eerste dag zijn geschenken aanbood was Nachson, de zoon van Amminadab, uit de stam Juda. Zijn gave bestond uit een zilveren schotel die honderddertig sjekel woog, volgens het ijkgewicht van het heiligdom”

Numeri 7: 12

Voordat er echt geld is, wordt er in het Oude Testament wel betaald met afgewogen hoeveelheden zilver of goud. De gewichtseenheid die gebruikt wordt, is de sjekel. In Israël was een sjekel naar Egyptisch voorbeeld ongeveer 11,4 gram. In Genesis 23:15-16 koopt Abraham een stuk land voor vierhonderd sjekel, dus voor ongeveer 4,5 kilo zilver. Om ervoor te zorgen dat de sjekel overal evenveel woog, was er een standaard afgesproken. Die standaard werd aangegeven met een speciaal tekentje, in de vorm van een soort zandloper. In de Nieuwe Bijbelvertaling wordt dit vaste gewicht omschreven met ‘volgens het ijkgewicht van het heiligdom’. Zo wist iedere Israëliet wat het precieze gewicht van een sjekel moest zijn.

“Van alle heilige gaven die de Israëlieten aan de HEER brengen, geef Ik jou, je zonen en je dochters voor altijd een vast deel. Voor de HEER geldt dit als een eeuwigdurend, met zout bekrachtigd verbond met jou en je nakomelingen.’”

Numeri 18: 19

Een zoutverbond. Voor de betekenis van dit begrip moeten we afgaan op de beteken is van het woord ‘zout’ en op de mededeling dat dit verbond ‘altijddurend’ is. Zout is een stof die smaak geeft aan het voedsel en die bederfwerend is en dus een blijvende werking heeft. Wat zegt dit ons vandaag? In het Nieuwe Testament zegt Jezus dat wij het zout van de wereld zijn. Zijn we dat ook echt? Bederfwerend met een blijvende werking? Dat is iets om over na te denken. Hoe kan ik bederfwerend bezig zijn in deze wereld?

“De liefde zal nooit vergaan” (16^e kenmerk van de liefde)

1 Korintiërs 13:8

God is de liefde in eigen Persoon. Die liefde zal nooit vergaan, omdat God eeuwig is. De liefde was er al vóór de schepping van de wereld en God-dank blijft de liefde ook voor eeuwig bestaan. Dat geeft ons leven richting en vertrouwen, ook al leven wij momenteel in een wereld vol kwaad en onrecht. Niets of niemand verplichtte God tot liefde, en toch geeft Hij liefde omdat Hij zo is. Hij is de liefde in eigen Persoon. Je ziet in deze wereld dat het werkt, dat gevende liefde vijandschap overwint. Ik bid: geef mij altijd het juiste zicht op uw gevende liefde, en werk in mij, met uw Heilige Geest, om die gevende liefde aan anderen uit te dragen.

“De liefde volhardt in alles” (15^e kenmerk van de liefde)

1 Korintiërs 13:7

‘Niet 7 maal, maar 70 maal 7’ zei Jezus, toen Hem de vraag werd gesteld hoe vaak je de ander moet vergeven. Onderlinge relaties kennen geen verzadigingspunt. Maar…. Zal er dan geen misbruik van me worden gemaakt? Bedenk: liefde is een kracht die ook liefde oproept, net zoals kwaad meestal kwaad oproept. Liefde geeft en zoekt en is in staat om bruggen te bouwen over de kloof van het ‘ieder voor zich’ heen. Want liefde droeg en draagt de schepping: God is liefde, Hij is de bruggenbouwer bij uitstek. Hij bouwt zelfs de brug naar de vijand! Hij gaf zichzelf, zijn eigen Zoon in een allesomvattende liefde. Ik bid: God, geef dat ik blijf volharden in mijn geloof, hoop en liefde.

“De liefde hoopt alles” (14^e kenmerk van de liefde)

1 Korintiërs 13:7

De liefde weet dat het kwaad nooit het laatste woord zal hebben en blijft hopen – en het bijbelse hopen is zeker weten – op de overwinning van het goede. Zonder hoop is een mens reddeloos verloren. In het Oude Testament heeft hoop vooral veel te maken met “hopen op God”, in tijden van gevaar of benauwdheid. In het Nieuwe Testament Heeft hopen  vaak te maken met het vertrouwen dat God een hoopvolle toekomst voor ons heeft weggelegd, een eeuwig leven zonder zonde, moeite en pijn. Een leven waaruit het kwaad is uitgewist. Dáár hoopt de liefde ook op. Geloof, hoop en liefde zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

“De liefde gelooft alles” (13^e kenmerk van de liefde)

1 Korintiërs 13:7

Iets “geloven” heeft ook met “vertrouwen” te maken. Als je iemand ten volle vertrouwt, geloof je ook wat hij of zij zegt. Ook zonder “bewijs” neem je aan, dat het waar is, wat een ander zegt. Geloven en vertrouwen spelen ook een cruciale rol in een leven met God. Als je God gelooft, vertrouw je Hem ook. En omgekeerd: als je God vertrouwt, geloof je ook wat Hij zegt en doet. Maar geloven verandert ook je visie op de medemens. Je medemens is net als jij, een schepsel van God, kostbaar gemaakt. En natuurlijk, je vertrouwen kan beschaamd zijn, je kunt je in de liefde bedrogen voelen. Bovendien: het kwaad in de wereld en in ons eigen hart fluistert je in, dat je moet overleven in een vijandige wereld. De machten van het kwaad willen je zómaar laten geloven dat iedereen tegen je is en zie je ieder mens als een concurrent van jouw geluk. En je denkt: om gelukkig te worden moet ik naar mezelf luisteren en voor mezelf opkomen. Je slaat anderen van je af. Maar word je dan niet heel erg eenzaam? Verdwijnt daarmee de liefde niet uit je leven? Ik bid: ik weet, dat er veel kwaad is in de wereld. Maar geef me de moed om altijd mijn naasten lief te blijven houden en te blijven geloven, dat er nog heel veel goeds in de wereld is.

“De liefde verdraagt alles” (12^e kenmerk van de liefde)

1 Korintiërs 13:7

Deze uitspraak is geen vrijspraak om uit liefde maar álles te verdragen, ook al pakt dat niet goed uit voor jezelf. Want er is nog heel veel kwaad in de wereld. En kwaad bedékkende liefde niet bedoeld voor zelfverzekerde kwaaddoeners die hun positie of macht misbruiken om slachtoffers te maken. Verdragende liefde heeft ook grenzen. Wat bedoelt Paulus hier dan mee? De liefde legt juist de basisvoorwaarden neer die we nodig hebben om ons leven te leiden. Kinderen, jongeren, maar ook volwassenen hebben mensen nodig die van hen houden, ook al maken ze fouten. Mensen hebben mensen nodig die hen wel op foute dingen wijzen, maar de mens daarachter niet afwijzen. Jezus heeft ook alles verdragen uit liefde voor ons. Hij wees de zonde, maar nooit de zondaar af. Houd je koers daarom altijd gericht naar de haven van de liefde, wat er ook gebeurt. Liefde wordt vaak uitgedaagd, maar échte liefde verdraagt alles en helpt je, om boven je zelf uit te stijgen.

“De liefde vindt vreugde in de waarheid” (11e kenmerk van de liefde)

1 Korintiërs 13:6

Na acht negatieve kenmerken van wat de liefde vooral NIET is, zegt Paulus wat de liefde WEL kenmerkt. De liefde vindt vreugde in de waarheid. Als je weer bedenkt, dat je voor “liefde” de naam “Jezus” kunt invullen, dan staat er: Jezus vindt vreugde in de waarheid. En vul nu eens zelf je eigen naam in. Ik (…….) vind vreugde in de waarheid. We willen toch niets liever dan de waarheid? Wie wil er nu leven voor of met een leugen? Het vergt een houding die zich verheugt in het goede, in het ware. Ik bid: Heer, geef dat ik altijd op zoek ga naar de waarheid, naar het échte, naar het reine en rechtvaardige. Want Ú vindt vreugde in de waarheid.

“De liefde verheugt zich niet over het onrecht” (10^e kenmerk van de liefde)

1 Korintiërs 13:6

Onrecht. Vandaag is het Micha zondag. Micha Nederland zet zich al jaren in tegen uitbuiting en onrecht. De liefde (Jezus) verheugt zich niet over het onrecht. Integendeel! Jezus stelde tijdens zijn leven voortdurend het onrecht aan de kaak. Hij kwam op voor de blinden, de zwakken, de weduwen, de outcast, de verguisden. Hij legde de vinger op de zere plekken in de toenmalige samenleving. Hij stelde de zonde aan de kaak, maar wees nooit de zondaar af. Er is enorm veel onrecht in de wereld en je kunt je wel eens machteloos voelen. Kan ik überhaupt wel iets doen? Besef dan, dat een verandering altijd begint bij jou zelf. Wat kun jij, in jouw invloedssfeer, doen om het onrecht te bestrijden?

“De liefde rekent het kwaad niet aan” (9^e kenmerk van de liefde)

1 Korintiërs 13:5

Het kwaad niet aanrekenen…. Dat klinkt als een boekhoudkundige of juridische term. In een boekhouding houd je van alles bij, zodat je er later altijd op terug kunt kijken. En als je een ernstige verkeersovertreding begaat, wordt dit in een register bijgehouden. Een hele mooie vertaling is die in de Naardense Bijbel: ze is geen boekhoudster van het kwaad. De gedachte is dat de liefde geen lijstje bijhoudt van wat anderen fout doen. Want als je alles bijhoudt wat jou is aangedaan, word je niet alleen zélf zeer ongelukkig, maar het maakt ook degenen over wie alles bijgehouden wordt ongelukkig. Als wij ooit oog in oog met God staan, is er maar één post van ons bijgehouden: RECHTVAARDIG. Dus, als God ons onze zonden nooit meer toe zal rekenen, wie zijn wij om dat bij een ander wel te doen?

“De liefde laat zich niet boos maken” (8^e kenmerk van de liefde)

1 Korintiërs 13:5

De liefde laat zich niet kwaad maken, ze laat zich niet uitdagen. Er staat een prachtige leefregel in de brief aan de Efeziërs: ‘Als u boos wordt, zondig dan niet; laat de zon niet ondergaan over uw boosheid’. Deze woorden geven ruimte aan woede en irritatie maar stellen er ook een grens aan. Wind je op, maar doe geen gekke dingen en laat het niet eindeloos duren. Soms moet je je kwaad maken, maar daarna moet het ook weer klaar zijn. Er is niets mis met het boos worden op het onrecht dat gedaan wordt tegen God en tegen kwetsbare mensen. Maar bedenk dan ook goed, tegen wie je de boosheid richt, want het kwaad zit ook heel diep in ons eigen hart. Ik bid: Heer, bewaar mij voor boosheid, die úw boosheid niet is.

“De liefde is niet zelfzuchtig” (7^e kenmerk van de liefde)

1 Korintiërs 13:5

De liefde is niet zelfzuchtig. Letterlijk staat er in het Grieks: ze zoekt niet wat van zichzelf is. Wat is de liefde dan wel? Onbaatzuchtig! Onbaatzuchtige liefde is liefde zonder eigenbelang, waarbij de behoeften en het welzijn van de ander centraal staan, en er geen beloning of wederkerigheid verwacht wordt. Het staat in schril contrast met liefde die gericht is op eigen voordeel, eigen geluk. Onbaatzuchtige liefde is niet gericht op zichzelf, maar op het welzijn van de ander. Het is geen eigenliefde. In een volledig onbaatzuchtige liefde gaf Jezus zichzelf. Heer, ik bid: bewaar mij voor zelfzuchtigheid.

“De liefde is niet grof” (6^e kenmerk van de liefde)

1 Korintiërs 13:5

De liefde is niet grof….. Grof heeft meestal te maken met taal, met datgene wat er uit je mond komt. Liefde is iets prachtigs, iets moois, daar past ook geen grove taal bij. Helaas is juist bij iets moois als de liefde de grofheid nooit ver weg. Onze tong blijft een lastig ding om in toom te houden. (Jacobus 3:5-8). We kunnen met grove woorden een ander diep kwetsen of beledigen. Zijn we ons bewust wat onze woorden bij een ander teweeg kunnen brengen? En wat, als je zelf te maken hebt of hebt gehad met grove woorden, kwetsende woorden, beledigingen? De liefde is niet grof, zegt Paulus. En in onze eerdere overdenkingen schreven we al: vul voor “liefde” maar “Jezus” in. Jezus is niet grof. Met alles wat anderen misschien over jou hebben gezegd of je hebben gekwetst: wend je tot Jezus! Hij is één en al liefde, niet grof, niet zelfzuchtig. Hij staat met open, onbaatzuchtige armen vol liefde voor jou klaar.